مجله جراحی استخوان و مفاصل ایران

چکیده چکیده:
مقدمه: سوءتغذیه یک مشکل دست‌کم گرفته شده در جمعیت بستری در بیمارستان‌های عمومی است. اگرچه اکثر پزشکان از خطر سوءتغذیه آگاه هستند اما نیمی از بیماران مبتلا به سوء‌تغذیه در طول اقامت در بیمارستان شناسایی نمی‌شوند. این مطالعه با هدف بررسی میزان شیوع سوء‌تغذیه در بیماران ترومای ارتوپدی ناشی از حوادث ترافیکی انجام شد.
روش اجرا: تعداد 60 بیمار به روش تصادفی ساده از بین بیماران ترومای ارتوپدی ناشی از حوادث ترافیکی انتخاب شدند. متغیرهای مورد نیاز از جمله سن، جنس، قد، وزن، سطح آلبومین، تعداد لنفوسیت و گلبول‌های سفید از طریق پرسش از بیمار و یا از پرونده بیمار استخراج و ثبت شد. علاوه بر آن، با استفاده از فـرم ترجمه شده پرسشنامه SGA (Subjective global assessment - Diagnosing Malnutrition)، سوء‌تغذیه بیماران مورد ارزیابی قرار گرفت.
نتایج: از 60 بیمار بستری شده، 17 نفر (3/28%) دارای وضعیت تغذیة مناسب ارزیابی شدند. این در حالی است که 43 نفر (6/71%) از بیماران دچار سوء تغذیه خفیف تا شدید طبقه‌بندی شدند. همچنین وضعیت تغذیه بیماران بین زنان و مردان از نظر آماری تفاوت معناداری نداشت (838/0 p-value=). در این مطالعه 7/26 درصد از بیماران دارای سوء تغذیه خفیف تا متوسط (فاصله اطمینان 95% محدودة 15 تا 3/38) و 45 درصد از بیماران دچار سوء‌تغذیه شدید (فاصله اطمینان 95% محدودة 7/31 تا 7/56) بودند. آلبومین از نظر آماری با سوء تغذیه رابطة معناداری داشت (0004/0p-value=).
نتیجه‌گیری: برای بهبود پیامدهای درمان و کاهش هزینه‌های بستری، غربالگری تغذیه‌ای و شناسایی افراد نیازمند درمان تغذیه‌ای، به ویژه در بیماران ترومایی شدید، توصیه می‌شود.

چکیده چکیده:
مقدمه: تعویض کامل مفصل لگن یکی از موفق‌ترین و مقرون به صرفه‌ترین روش‌های مداخله‌ای در مراقبت‌های بهداشتی است. مطالعة حاضر به منظور تعیین عوامل مؤثر در ماندگاری طولانی مدت بیماران در بیمارستان بعد از جراحی تعویض کامل مفصل لگن طراحی و اجرا شده است.
مواد و روش انجام کار: در این پژوهش تحلیلی-مقطعی گذشته‌نگر، پرونده‌ 100 بیمار که از مهرماه سال 1396 تا فروردین 1398 تحت جراحی تعویض مفصل لگن قرار گرفته بودند وارد مطالعه شد. بیمارانی که تحت جراحی مجدد تعویض مفصل لگن یا تعویض دو طرفه مفصل لگن قرار گرفته بودند از مطالعه حذف شدند.
یافته‌ها: میانگین مدت زمان بستری برابر 8/1±91/5 روز بود. میانگین سنی بیماران حاضر در مطالعه 79/14±37/56 سال و میانگین مدت زمان جراحی 36/0±76/2 ساعت بود. ارتباط معناداری میان مدت زمان بستری با سن و مدت زمان جراحی مشاهده نشد. زنان 42% جامعه مورد مطالعه را تشکیل می‌دادند 0/46% بیماران سابقة حداقل یک بیماری زمینه‌ای را داشتند. تفاوت معناداری بین زنان و مردان (88/5 در برابر 93/5 روز) و افراد با و بدون بیماری زمینه‌ای (88/5 در برابر 93/5 روز) از نظر مدت زمان بستری وجود نداشت. افرادی که در طی عمل جراحی خون دریافت کرده بودند به طور معناداری طول بستری بیشتری داشتند (63/6 در برابر 57/5 روز). همچنین نوع بیهوشی (عمومی 76/5 روز و نخاعی 22/6 روز) و نوع عمل جراحی (اورژانسی 48/6 روز و انتخابی 79/5 روز) در مدت زمان بستری تأثیر نداشت.
نتیجه‌گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که تزریق خون با افزایش مدت زمان بستری در بیماران مرتبط است. ارتباط معناداری بین مدت زمان بستری و جنسیت، سن، سابقة بیماری زمینه‌ای، نوع بیهوشی، نوع عمل جراحی و طول مدت جراحی وجود نداشت.

چکیده چکیده:
پیشینه: با توجه به شیوع بالای آسیب‌های رباط صلیبی قدامی، Anterior Cruciate Ligament (ACL)، تلاش‌هایی برای ترمیم این رباط انجام شده است تا آن را به آناتومی طبیعی نزدیک‌تر کند. استفاده از گرافت‌های تاندون نیمه‌تاندینوس و گراسیلیس ترکیبی (روش دورشته‌ای) روش رایج‌تری برای بازسازی رباط صلیبی قدامی (ACL) است. استفاده از اتوگرافت نیمه‌تاندینوس چهارگانه (روش تک‌رشته‌ای) ممکن است نتایج یکسانی داشته باشد. ما این دو تکنیک را در بازسازی ACL با هم مقایسه می‌کنیم.
روش‌ها: بیماران تحت بازسازی ACL در دوره‌ای یک‌ونیم‌ساله به دو گروه روش دو‌رشته‌ای یا تک‌رشته‌ای تقسیم شدند و نتایج با معاینات بالینی و پرسش‌نامة لیشولم () در پیگیری شش‌ماهه با هم مقایسه شدند.
نتایج: تعداد 39 بیمار زیر 30 سال شامل 19 بیمار دچار پارگی تک‌رشته‌ای و 20 بیمار پارگی دو‌رشته‌ای برای این مطالعه ثبت‌نام شدند. تفاوت معناداری بین دو گروه از نظر قد، وزن و شاخص تودة بدنی،  Body Mass Index(BMI)، وجود نداشت. نتایج آزمون‌های بالینی، عوارض، آزمون‌های پایداری لیشولم (Lysholm) و شیفت پیوت (Pivot Shift Stability Test) نیز یکسان بود.
نتیجه‌گیری: با توجه به شرایط بیمار و طول و قطر گرافت، می‌توان از اتوگرافت تک‌رشته‌ای یا دو‌رشته‌ای برای بازسازی ACL با نتایج نهایی مشابه استفاده کرد.

چکیده چکیده:
پیشینه/ هدف: زمانی که اتوگرافت یا پیوند تاندون در دسترس یا ممکن نباشد، آلوگرافت‌های تاندون ابزار ارزشمندی برای بازسازی بافت‌های تاندون در چندین محل آناتومیک هستند. به‌ منظور معرفی گرافت تاندون ایده آل، در تحقیق زیر، تاندون آلوگرافت خاصی فرآوری و مشخصه یابی شد.
روش‌ها: آلوگرافت تاندون به‌دست‌آمده از تاندون‌ ‌هالوسیس لانگوس (Hallucis Longus) و دیجیتورِم لانگوس (Digitorum Longus)، به نام تاندون دوگانه DT (Double Tendon)، از نظر پایداری ساختاری و همچنین سازگاری بیولوژیکی‌اش در شرایط آزمایشگاهی ارزیابی شد. بر این اساس، آزمایشی بالینی شامل ۲۰ بیمار مرد ۳۰ تا ۴۰ ساله، ازطریق طراحی پرسش‌نامه و درخواست از جراحان برای ارزیابی صلاحیت‌های ازپیش‌تعریف‌شده (مانند تثبیت، ترمیم‌پذیری، جابه‌جایی و سایزبندی) DT در طی و پس از جراحی در بازة زمانی یکساله در رتبه‌بندی‌ای چهارمرحله‌ای (عالی، بسیار خوب، خوب و ناموفق) انجام شد.
نتایج و بحث: بر اساس ارزیابی‌های انجام‌شده، این محصول قادر است باری کششی تا حد نهایی ۸۷/۰±۳۳/۷ مگاپاسکال را تحمل کند که برای جایگزینی تاندون، با در نظر گرفتن سابقه علمی این موضوع، قابل‌قبول است. با توجه به نتایج سازگاری سلولی، زنده‌مانی سلولی در DT با میزان % 18 / 0 ± 13 / 98 درصد، در مقایسه با زنده‌مانی سلول نمونة شاهد، کاهش معناداری نداشت. همچنین، بر اساس تجزیه‌وتحلیل‌های آماری، جراحان رضایت خود را از ویژگی‌های ساختاری و اثربخشی بالینی DT گزارش کردند؛ زیرا هیچ «عدم‌موفقیتی» در هیچ پارامتری مشاهده نشد. افزون ‌بر این، هیچ نمونه‌ای از التهاب، عفونت یا وازنش پس از پیوند DT گزارش نشده است.
نتیجه‌گیری: در این مقاله، تاندون دوگانة (DT) به‌عنوان جایگزینی ایمن و کارآمد برای ترمیم بافت تاندون معرفی شد.

چکیده چکیده:
پیش زمینه: در این مطالعه رفتـار بیومکـانیکی افـراد، قبل و بعد از عمل جراحی لامینوپلاستی با این هـدف مقایسـه شـده اسـت کـه تـوان مدل سازی اجزای محدود را در تسهیل فن آوری های تشخیص، درمان و پیشگیری از آسیب های ستون فقرات گردنی بسنجد و همچنین نقـش آن در ارتقاء استانداردسازی جراحی و کـاهش عـوارض در بیمـاران را مشخص کند. هدف اصلی این تحقیق اسـتخراج مــدل اجــزاء محــدود پــارامتری شخصی سازی شـده بیمـاران اسـت تــا بــه کمــک آن بــه پیش بینی بیومکانیک ستون فقرات گردنی بیماران بعد از عمل لامینوپلاستی پرداخــت.
مواد و روش ها: بــه همـــین منظـــور ابتــدا، مـــدل هندســـی پـــارامتری شخصـی سـازی شـده بـر پایـۀ 16 پـارامتر آناتومیکی ساخته می شود که از تصاویر رادیـوگرافی بیمار استخراج شـده انـد. در این پژوهش برای تجمیع تصاویر عکس برداری دوبعدی سیتی و تبدیل آن به ابر نقاط و اصلاحات اولیه ابر نقاط از نرم افزار mimics 2012  استفاده شده است. نرم افزار مورد استفاده برای اصلاح، سطح سازی و در نهایت ایجاد مدل های سه بعدی Geomagic Studio 2012 بود. پس از مدل سازی تمامی بافت های گردن، مدل، وارد نرم افزار المان محدود Abaqus 2012 شد و در این نرم افزار فرآیند شبیه سازی و تحلیل ستون فقرات گردن صورت پذیرفت. در پژوهش کنونی سعی شد تا ایجاد مدل هندسی در مدل سازی بافت های حجمی و همچنین در مدل سازی رباط ها و عضلات با دقت بسیار بالا صورت پذیرد تا بستری مناسب برای مطالعات آتی پیرامون خواص مواد و رفتار بافت ها به دور از بیم مشکلات هندسی مدل ایجاد شود.
یافته ها: با توجه به اینکه تحلیل عمل لامینوپلاستی در بیومکانیک ستون فقرات گردنی لازم بود تا مدل در راستای خم ‌کردن و باز شدن صحه گذاری شود اما در صورتی که بارگذاری به مدل خارج از صفحه سجیتال میانی باشد باید به تناسب صحه گذاری در جهات دیگر نیز انجام گیرد. صحه گذاری پاسخ حرکتی دیسک برای دیسک بین مهره های دوم و سوم انجام گرفت و با توجه به ساختار و روند یکسان در طراحی دیسک های بین مهره ای از به دست آوردن پاسخ های حرکتی سایر دیسک ها صرف نظر شد. انطباق خوب بازة حرکتی در اعمال گشتاور در جهت باز شدن را می توان به دلیل طراحی صحیح مفاصل فاست و در نظر گرفتن فاصلة مناسب دو غضروف فاست از یکدیگر و نحوه درگیری آنها در مدل کنونی دانست.
نتیجه گیری: در حالت طبیعی بدن انسان وظیفه اصلی تحمل وزن سر و مستهلک کردن انرژی های ناشی از بارهای فشاری، به عهدة هسته دیسک است. در طول تحلیل عمل لامینوپلاستی در بیومکانیک ستون فقرات گردنی نیز اگرچه از اثرات وزن چشم پوشی شده اما جرم های بافت های ستون فقرات و جمجمه در راستای محور Z منتج به اعمال بار فشاری بر دیسک ها می شود که این بار فشاری به ترتیب کاملاً محسوس از بالا به سمت پایین افزایش می یابد. نکتة قابل ذکر دیگر برای هسته دیسک ها تأثیر قابل توجه خاصیت ویسکوالاستیک است. مدول الاستیسیته برای هستة دیسک حدود 12 کیلوپاسکال تعریف و اعمال شده که نسبت به خواص بافت های نرم دیگر مقدار به نسبت پایینی است اما به دلیل آنکه در تحلیل عمل لامینوپلاستی در بیومکانیک ستون فقرات گردنی هستة دیسک نرخ کرنش در اکثر بافت ها از جمله هستة دیسک بالا است، در عین حال که هسته های دیسک دچار تغییر شکل های شدیدی نشدند اما تنش هایی در حدود 20 مگاپاسکال را تحمل کردند.