نویسنده = نرگس قمری

بررسی پیامدهای سارکوم یووینگ در بیماران مراجعه کننده به مراکز آموزشی - درمانی جنوب ایران

دوره 19، شماره 4، پاییز 1400، صفحه 145-151

https://doi.org/10.22034/ijos.2021.279291.0

سعید سلوکی، امیر رحمانی رسا، نرگس قمری، محمد مهدی کامروان

چکیده هدف: یکی از مسائلی که در ارتباط با تحریک و تسریع بازسازی استخوان و ترمیم شکستگی‌های استخوانی وجود دارد استفاده و تنظیم عملکرد سیستم ایمنی بدن در راستای استخوان‌سازی سریع و بهبود عیوب است که تحت عنوان استئوایمونولوژی شناخته می‌شود.
روش: سارکوم یووینگ تومور اولیه و بدخیم استخوان است که حفظ جان بیمار و انتخاب بهترین شیوه درمان جزو چالش‌های پزشکی آن محسوب می‌شود. در حال حاضر درمان با استفاده از شیمی درمانی و جراحی مورد توجه قرار گرفته است. هدف این مطالعه بررسی پیامدها و بقای عمر پس از شیمی درمانی قبل از جراحی، جراحی و شیمی درمانی بعد از جراحی در مراکز آموزشی درمانی جنوب ایران می‌باشد.
مواد و روش‌ها: در این پژوهش گذشته‌نگر، بیماران با سارکوم یووینگ با سابقه 11 سال درمان در دو مرکز آموزشی درمانی جنوب ایران، از طریق بررسی پرونده و ارزیابی‌های بالینی و تصویربرداری در موارد زنده و قابل دسترس، مورد مطالعه قرار گرفتند.
یافته‌ها: 42 بیمار از سال 1384 تا 1395 در دو مرکز آموزشی درمانی مورد درمان قرار گرفتند. 13 بیمار فوت کرده بودند و 2 نفر در مطالعه شرکت نکردند. یافته‌های حاضر در مورد اطلاعات دموگرافیک، توزیع آناتومیک، میزان بقا و پیامدهای تومور در 27 بیمار نجات یافته از این سارکوم بود. بهترین نتایج درمانی در بیمارانی به دست آمد که شیمی درمانی قبل از جراحی دریافت کرده بودند و سپس تحت جراحی و به دنبال آن شیمی درمانی مجدد قرار گرفته بودند. شایع‌ترین عضو درگیر در بیماران مورد مطالعه استخوان ران و شایع‌ترین عمل جراحی انجام گرفته برداشت رادیکال بوده است. 46/2% بیماران بقای عمر 5 ساله بدون بیماری داشتند.
نتیجه‌گیری: تشخیص زودرس و درمان مناسب به صورت شیمی درمانی قبل ازعمل، جراحی با برداشتن حاشیه مناسب و شیمی درمانی بعد از جراحی برای این تومور پیشنهاد می‌شود. مطالعه ما این نکات را در مورد شیمی درمانی قبل از عمل جراحی و شیمی درمانی بعد از عمل تایید کرد.
 
 

بررسی نتایج درمان تومور با سلول ژیانت استخوانی

دوره 17، شماره 2، بهار 1398، صفحه 50-56

https://doi.org/10.22034/ijos.2020.121389

بابک پورعباس تحویلداری، سعید سلوکی، نرگس قمری، محمد احمدی جعفری

چکیده خلاصه
مقدمه: تومور سلول ژیانت یک تومور خوش خیم استخوانی است ه ممکن است در برخی موارد با تهاجم و حتی متاستاع تظاهر هند. اگرچ
روش ها مختلف درمان جراحی برا رفع این تومور مطرح شدس، اما عود تومور پس اع جراحی اع چالش ها پیش رو جراحان است. هدف
و الکل ب همراس Burr ، اع انجام این مطال بررسی میزان عود و نتایج درمان تومور با سلول ژیانت استخوانی با استفادس اع روش هورتاژ
سیمان استخوانی است.
روش کار: مطال ه حاضر ب صورت مقط ی در شهر شیراع طی سال ها 1335 تا 1331 صورت گرفت. شرهت هنندس ها اع بین افراد مبتلا ب
و الکل ب همراس سیمان Burr ، تومور سلول ژیانت مراج هنندس ب بیمارستان شهید چمران و نماع انتخاب شدند و با استفادس اع هورتاژ
استخوانی تحت جراحی قرار گرفتند. م اینات منظم ب صورت هر 3 ماس یک بار در سال اول، هر 6 ماس یک بار در سال دوم و اع سال سوم ب
ب د ب صورت سالیان صورت گرفت. شانس عدم عود تومور ب روش ننالیز بقاء هاپلان مایر انجام پذیرفت.
نتایج: در این مطال 23 بیمار تحت جراحی قرار گرفتند. اع این ت داد 13 نفر عن و 3 نفر مرد بودند. شایع ترین مکان درگیر در افراد
شرهت هنندس، انتها استخوان ران بود. شایع ترین شکایت قبل اع جراحی، درد و پس اع جراحی محدودیت حرهات مفصل بود. پس اع انجام
مطال و پیگیر ، تنها 4 نفر دچار عود، و یک نفر دچار متاستاع ریو شدند. شانس عدم عود تومور ه ب روش ننالیز بقاء هاپلان مایر
31 % و برا 153 ماس در حدود 16 % بود. / محاسب شد، برا 21 ماس 1
بحث و نتیجه گیری: اگرچ روش مذهور در مقایس با سایر روش ها می تواند سبب هاهش عود تومور در بیماران مبتلا شود اما ب نظر
می رسد امکان تخلی هامل بافت تومورال اع ناحی درگیر اع عوامل اثرگذار بر میزان عود تومور باشد.