ترومبوآمبولی بعد از آرتروپلاستی زانو در جنوب ایران نادر است
دوره 12، شماره 4، پاییز 1393، صفحه 140-147
https://doi.org/10.22034/ijos.2020.121276
غلامحسین شاهچراغی، مهزاد جاوید، محمد آراسته
چکیده پیشزمینه: بیماری ترومبوآمبولیک (TED) پس از آرتروپلاستی کامل زانو بهندرت در ایران رخ میدهد. در این مطالعه، بروز ترومبوز وریدی در بیماران مبتلا به آرتروز مفصل زانو که با جایگزینی زانو در جنوب ایران درمان شده بودند، بررسی گردید.مواد و روشها: در یک مطالعه آیندهنگر «بررسی موردها» طی یک سال، تعداد ۱۰۰ آرتروپلاستی کامل زانو برای احتمال ایجاد ترومبوز وریدی توسط ارزیابی بالینی و سونوگرافی رنگی داپلر قبل از عمل و ۲ ماه بعد از عمل و همچنین توسط ارزیابی بالینی یک سال پس از عمل جراحی مورد بررسی قرار گرفتند. بیماران در این مطالعه بهطور تصادفی وارفارین یا انوگزاپارین پروفیلاکسی دریافت کردند.یافتهها: در مجموع ۷۷ زن و ۲۳ مرد با میانگین سنی ۶۷ سال (۸۲-۵۲ سال) وارد مطالعه شدند. متوسط افت هموگلوبین ۲/۷ گرم با وارفارین و ۳/۳ با انوگزاپارین مشاهده شد. هیچ موردی از ترومبوز، آمبولی ریوی، خونریزی، سندرم ترومبوتیک یا همارتروز عمده مشاهده نشد.نتیجهگیری: ایجاد ترومبوز وریدی در بیماران استئوآرتریت زانو که تعویض مفصل زانو میشوند به خوبی با وارفارین یا انوگزاپارین قابل پیشگیری است. خونریزی با انوگزاپارین نسبت به وارفارین پس از عمل بیشتر مشاهده میشود.
آیا پلاسمای حاوی پلاکت با غلظت بالا نقشی در ارتوپدی دارد؟ (توصیههای مبتنی بر شواهد)
دوره 12، شماره 2، بهار 1393، صفحه 84-88
https://doi.org/10.22034/ijos.2020.121267
غلامحسین شاهچراغی
چکیده درمان با پلاسمای حاوی پلاکت با غلظت بالا گسترش زیادی یافته و در 5 سال اختیر کاربرد آن در ارتوپدی افزایش یافته است. غنی بودن فاکتورهای رشد نقش مهمی در بهبود دارد و پلاسمای حاوی پلاکت با غلظت بالا میتواند از طریق مکانیسمهای متعدد باعث احیای مجدد بافت شود. کاربردهای بالینی و جراحی شامل فیوژن ستون فقرات، کندروپاتی، استئوآرتریت زانو، تندینوپاتی، ضایعات حاد و مزمن بافت نرم، افزایش بهبودی بعد از بازسازی مجدد رباط، و سفتی عضلات میباشند. به هرحال در بسیاری موارد، شواهد بالینی محدودی در مورد کاربرد پلاسمای حاوی پلاکت با غلظت بالا وجود دارد. به علاوه، برای درک تغییرپذیری، وجود نظام طبقهبندی و شناسایی تفاوت بین محصولات ضروری میباشد.
استفاده از مواد انرژیزا در ورزشکاران
دوره 4، شماره 3، بهار 1385، صفحه 32-39
https://doi.org/10.22034/ijos.2020.121253
غلامحسین شاهچراغی
چکیده «عوامل انرژیزا» به موادی اطلاق مشود که استفاده و بهرهبرداری از «انرژی» شامل «تولید انرژی»، «کنترل»، و «بازده» را افزایش میدهند. قهرمانان ورزشی اینگونه مواد را بهعنوان کمکی برای اجرای حرکات ورزشی و افزایش شانس برنده شدن خود بهکار میگیرند. تخمین زده شده است که ۱ تا ۳ میلیون ورزشکاران مرد و زن آمریکایی تاکنون از داروهای انرژیزا استفاده کردهاند. برا جلوگیری از این مشکلات، بسیاری از گروههای ورزشی استفاده از بعضی داروها، مواد و مکملهای غذایی را ممنوع و انجام تستهای تشخیصی خاص را قبل از مسابقات اجباری کردهاند. داشتن اطلاعات کافی در مورد مواد انرژیزا برای پزشکان، نه تنها برای درمان مشکلات ایجاد شده بهدنبال مصرف چنین موادی لازم است، بلکه برای مشاوره با ورزشکاران و جلوگیری از محرومیت شرکت در مسابقه نیز مورد نیاز میباشد.(ترجمه از: J Am Acad Orthop Surg. 20019:61-70)
