درمان اولیه‌ی دررفتگی زانو (مطالعه‌ای مقطعی)

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 گروه جراحی ارتوپدی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

2 دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

3 گروه رادیولوژی, دانشکده پزشکی, دانشگاه علوم پزشکی تهران, تهران ,ایران

10.22034/ijos.2025.243325
چکیده
چکیده
مقدمه: دررفتگی زانو پتانسیل آسیب پیچیده به رگ‌های خونی، اعصاب و رباط‌ها را دارد. این بیماری نیاز به تشخیص و درمان سریع دارد. ارزیابی‌های رادیولوژیکی به هدایت مداخلات ارتوپدی و جراحی مناسب کمک می‌کنند. هدف این مطالعه ارزیابی نتایج درمان دررفتگی زانو است، موضوعی که فاقد ادبیات پزشکی کافی است.
مواد و روشها: مطالعه‌‌ای مقطعی از بیمارانی که بین سال‌های ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۱ با دررفتگی زانو در یک مرکز ارتوپدی بستری شده بودند انجام شد. داده‌های جمعیت‌شناختی، درمان‌های اولیه، آسیب‌های مرتبط، شدت درد و پیامدهای پس از جراحی جمع‌آوری شد. تجزیه‌وتحلیل آماری با استفاده از SPSS نسخه ۲۵ انجام شد.
نتایج و بحث: شصت‌ودو بیمار (۱۱ زن، ۵۱ مرد) وارد مطالعه شدند. تصادفات وسایل نقلیهی موتوری، تصادفات رانندگی و سقوط از علل شایع بودند. آسیب‌های هم‌زمان شامل آسیب‌های رباطی، عروقی و عصبی بود که مورد اول غالب بود. درمان‌های فیکساتور خارجی و بریس اعمال شد. در گروه فیکساتور خارجی هیچ دررفتگی مجددی گزارش نشد، در حالی که ۵ مورد در گروه بریس رخ داد. نمرات شدت درد در گروه فیکساتور خارجی در یک و ۳ ماه پس از عمل جراحی کمتر بود. زمان بازگشت به کار و مدت توانبخشی، به‌طور غیرمعنی‌داری، در گروه درمان با بریس کوتاه‌تر بود.
نتیجه‌گیری: هم بریس و هم فیکساتور خارجی به‌عنوان درمان‌های اولیهی دررفتگی زانو نویدبخش هستند و مزایای متمایزی ارائه می‌دهند. نتیجه‌گیری‌های قطعی، آزمایش‌های بالینی جامع را می‌طلبد. این مطالعه بینش‌های ارزشمندی را به دانش موجود درباره‌ی مدیریت دررفتگی زانو ارائه می‌دهد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله English

Initial Treatment of Knee Traumatic Dislocation (A Cross-Sectional Study (

نویسندگان English

mojtaba baniasadi 1
mehdi hadian 1
mohammad rostami 2
Alirza Assadi 2
shahryar rahmani 3
1 Department of Orthopedic Surgery, School of Medicine, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran
2 , School of Medicine, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran
3 Department of Radiology, School of Medicine, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran
چکیده English

Abstract
Introduction: Knee dislocation has potential for complex injury to blood vessels nerves and ligaments. It requires prompt diagnosis and treatment. Radiological assessments aid in guiding appropriate orthopedic and surgical interventions. This study aims to assess the treatment outcomes of knee dislocations.
Materials & Methods: A cross-sectional study of patients admitted to an orthopedic center within 4 years with knee dislocation was conducted. Demographic data, initial treatments, correlated injuries, pain severity, and post-surgery outcomes were collected. The initial management which was with external fixation or bracing were conquered. Statistical analysis was performed using SPSS v25.
Results & Discussion: Sixty-two patients (11 female, 51 male) were enrolled. Motor vehicle accident, car accident, and falls were common causes. Co-occurring injuries included ligamentous, vascular, and nerve injuries, with the first one being predominant. The initial treatments were by either bracing or external fixation. No re-dislocation was reported in the external fixator group, while 5 occurred in the bracing group. Pain severity scores were lower in the external fixator group at 1 and 3 months post-surgery. Time to return to work and duration of rehabilitation were, non-significantly, shorter in brace treatment group.
Conclusion: Both brace and external fixator show promise as initial knee dislocation treatments, offering distinct benefits. Definitive conclusions warrant comprehensive clinical trials.

کلیدواژه‌ها English

Knee Dislocation
Treatment outcome
Knee
Joint Dislocations