مجله جراحی استخوان و مفاصل ایران

بررسی معیارهای رادیولوژیکی و یافته های بالینی در بیماران قبل و بعد از استئوتومی اسمیت-پترسون برای اصلاح ناهنجاری ستون فقرات بزرگسالان

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

بابک میرزاشاهی 1
محمدجواد دهقانی فیروزآبادی 2
سعید پناهی 1
امیرحسین حاجی علی گل 3
سلمان آذرسینا 4
مهدی تیوتور 5
فرناز حاج طالبی 3
رومینا بسیج 3

1 گروه جراحی ارتوپدی، مجتمع بیمارستانی امام خمینی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران

2 گروه جراحی ارتوپدی، واحد توسعه تحقیقات بالینی بیمارستان شهید مدنی، دانشگاه علوم پزشکی البرز، کرج، ایران

3 کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی البرز، کرج، ایران

4 جراح ارتوپد، گروه جراحی ارتوپدی، واحد توسعه تحقیقات بالینی بیمارستان شهید مدنی، دانشگاه علوم پزشکی البرز، کرج، ایران

5 دستیار ارتوپدی ، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پزشکی، گروه جراحی ارتوپدی، واحد توسعه تحقیقات بالینی بیمارستان شهید مدنی، دانشگاه

https://doi.org/10.22034/ijos.2025.544474.1144
چکیده
چکیده:
مقدمه: هدف از این مطالعه بررسی معیارهای رادیولوژیکی و یافته‌های بالینی در بیماران قبل و بعد از استئوتومی اسمیت-پترسون برای اصلاح ناهنجاری ستون فقرات بزرگ‌سالان است.
مواد و روش‌ها: یک مطالعه سری موردی است. داده‌ها به‌صورت گذشته‌نگر از پرونده بیماران تهیه و استخراج شود. معیارهای ورود به مطالعه عبارت بودند از: سن بالای 18 سال، انجمن بیهوشی آمریکا کلاس خطر ASA III یا کمتر و کاندیدای جراحی انتخابی استئوتومی اسمیت-پیترسون با نشانه اصلی اصلاح ناهنجاری ستون فقرات ساژیتال در سه سال گذشته. تمام رادیوگرافی‌ها و پرسشنامه‌های مربوط به درمان بالینی در آن زمان گنجانده‌شده است. همه بیماران قبل از جراحی تحت رادیوگرافی دیجیتال کامل ایستاده قرار گرفتند. پارامترهای رادیوگرافی و بالینی شامل موارد زیر از پرونده بیماران قبل از عمل و 1 ماه بعد از عمل استخراج شدند. اطلاعات دموگرافیک و بالینی برای هر بیمار به دست آمد: سن، جنس، شاخص توده بدنی (BMI) و... ابتدا اطلاعات پرسشنامه کدگذاری شده و وارد نرم‌افزار SPSS گردیدد. سطح معنی‌داری کمتر از 5 درصد در نظر گرفته شد.
نتایج و بحث: 10 بیمار که شرایط ورود به مطالعه را داشتند موردبررسی قرار گرفتند. میزان تغییر در SAV قبل و بعد از اصلاح بدشکلی بعد از عمل به‌طور معنی‌داری کاهش یافته است (0001/0 < P)، میزان بروز لگن نیز از 7/51 به 5/52 بعد از جراحی افزایش‌یافته است که ازنظر آماری معنی‌دار نیست. (0.269). شیب لگن پس از جراحی از 7/28 به 5/23 کاهش یافت (002/0=P). شیب ساکرال از 5/23 به 4/29 افزایش یافت (002/0=p). لوردوز کمری نیز پس از جراحی از 5/8 به 1/42 افزایش یافت (0001/0>p). میزان کیفوز قفسه سینه نیز پس از جراحی از 4/24 به 2/25 افزایش یافت (003/0=P). کاهش معنی‌داری در VAS از 7.7 به 1/3 بعد از جراحی مشاهده شد (00001/0>P).
نتیجه‌گیری: بر اساس نتایج نشان داده شده است که اصلاح ناهنجاری با روش استئوتومی اسمیت-پترسون می‌تواند وضعیت بالینی و رادیوگرافیک بیماران را در یک پیگیری کوتاه مدت بهبود بخشد.

کلیدواژه‌ها

ستون فقرات، استئوتومی، رادیوگرافی

موضوعات

عنوان مقاله English

Investigating Radiological Criteria and Clinical Findings in Patients Before and After Smith-Peterson Osteotomy to Correct Adult Spine Deformity

نویسندگان English

Babak Mirzashahi 1
mohammad javad dehghani firoozabadi 2
Saeid Panahi 1
Amirhossein Hajialigol 3
Salman Azarsina 4
Mehdi tiotour 5
Farnaz Hajtalebi 3
Romina Basij 3
1 Departments of Orthopedic Surgery, Imam Khomeini Hospital Complex, Tehran University of Medical Science, Tehran, Iran.
2 Department of Orthopedic Surgery, Clinical Research Development Unit of Shahid Madani Hospital, Alborz University of Medical Sciences, Karaj, Iran.
3 Student Research Committee, School of Medicine, Alborz University of Medical Sciences, Karaj, Iran.
4 Orthopedic Surgeon, Department of Orthopedic Surgery, Clinical Research Development Unit of Shahid Madani Hospital, Alborz University of Medical Sciences, Karaj, Iran
5 Orthopedic resident, Student Research Committee, School of Medicine, Department of Orthopedic Surgery, Clinical Research Development Unit of Shahid Madani Hospital, Alborz University of Medical Sciences, Karaj, Iran
چکیده English

Abstract
Introduction: The aim of this study is to investigate the radiographic and clinical findings in patients before and after Smith-Peterson osteotomy to correct adult spine deformity.
Materials & Methods: This is a case series study. Data be prepared and extracted retrospectively from patients' records. Inclusion criteria were age >18 years, American Society of Anesthesiology (ASA) risk class III or less, and sagittal spine deformity within three years. All the patients had pre-operative full standing digital spine radiography. Radiographic and clinical parameters were extracted from the patients' files before the operation and 1 month after the operation. Demographic and surgical and clinical information: information was obtained for each patient. The information from the questionnaire was coded and entered SPSS software. The level of significance was considered less than 5%.
Results & Discussion: A total of 10 patients met the conditions for entering the study and were examined. The amount of change in SAV before and after correction of deformity post-surgery decreased significantly (P<0.0001), the amount of Pelvic Incidence increased from 51.7 to 52.5 after surgery, which is not statistically significant(p=0.269). Pelvic tilt decreased from 28.7 to 23.5 after surgery (P=0.002). Sacral slope increased from 23.5 to 29.4 (p=0.002). Lumbar Lordosis also increased from 8.5 to 42.1 after surgery (p<0.0001). The rate of Thoracic Kyphosis also increased significantly from 24.4 to 25.2 after surgery (P=0.003). There was a significant decrease in VAS from 7.7 to 3.1 after surgery (P<0.00001).
Conclusion: The spinal deformity correction by the Smith-Peterson osteotomy method can improve the radiographic as well as clinical parameters in short term.

کلیدواژه‌ها English

Spine, Osteotomy, Radiography
مجله جراحی استخوان و مفاصل ایران
دوره 23، شماره 1
زمستان 1403
صفحه 22-27

صفحه اصلی

ارسال مقاله

تماس با ما