مجله جراحی استخوان و مفاصل ایران

چکیده چکیده مقدمه: با توجه به اهمیت شکستگی‌های صفحه‌ی رشد در کیفیت زندگی و عوارض ناشی از آن و کمبود اطلاعات در مورد شیوع این نوع شکستگی در جامعه‌ی هدف، این مطالعه با هدف ارزیابی شیوع این نوع شکستگی در جامعه‌ی ایرانی انجام شد. مواد و روش‌ها: اطلاعات ۴۱ بیمار مبتلا به شکستگی صفحه‌ی رشد شامل؛ سن، جنس، شکستگی باز و بسته، شکستگی‌های تکی و چندتایی، نوع شکستگی، محل شکستگی و وجود شکستگی در سمت راست یا چپ اندام از پرونده‌های اتاق عمل، رادیوگرافی‌های بیماران و پرونده‌های آنها استخراج شد. پس از جمع‌آوری داده‌ها، داده‌ها مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفتند. نتایج و بحث: ۳۲ پسر و ۹ دختر با میانگین سنی ۲۴/۸±۴۸/۲ سال وارد مطالعه شدند. شکستگی دیستال رادیوس شایع‌ترین (۲۶ مورد) و مالئول داخلی و متاتارس دیستال (۱ نفر) کمترین محل شکستگی بودند. بیشتر شکستگی‌ها در سمت چپ (۲۲ نفر)، بسته (۳۳ نفر) و آسیب تکی (۲۹ نفر) بودند و شکستگی‌های سالتر - هریس نوع ۲ شایع‌ترین الگوهای شکستگی (۳۵ نفر) بودند. نتیجه‌گیری: شکستگی صفحه‌ی رشد در کودکان در پسران، سمت چپ، شکستگی تکی شایع‌تر بود و اکثر آنها شکستگی‌های سالتر - هریس نوع ۲ بودند.

چکیده پیش‌زمینه: هدف از این مطالعه بررسی ارتباط احتمالی سطح سرمی ویتامین دی با شکستگی تیبیا در کودکان تازه‌پا است. مواد و روش‌ها: این مطالعه به صورت مقطعی بر روی کودکان 18 تا 36 ماهه با شکستگی تیبیا در مرکزی در جنوب شرقی ایران انجام گرفت. پس از دریافت اطلاعات دموگرافیک با هدف اندازه‌گیری سطح سرمی ویتامین دی، از افراد مورد مطالعه نمونة سرمی تهیه شد. سپس تمامی داده‌ها برای انالیز وارد نرم افزار SPSS شدند. یافته‌ها: تعداد 30 کودک وارد مطالعه شدند. سطح متوسط ویتامین دی در این افراد 1/6 ± 6/31 بود. این مطالعه نشان داد که در کودکان 18 تا 36 ماهه که به تازگی راه رفتن را آغاز کرده‌اند، ارتباط معناداری بین سطح ویتامین دی و کمبود آن با افزایش خطر شکستگی تیبیا وجود ندارد. نتیجه‌گیری: مطالعة حاضر ارتباط معنا‌داری بین سطح ویتامین دی و کمبود آن با افزایش خطر شکستگی استخوان تیبیا در کودکان نوپای 18 تا 36 ماهه نشان داد.