مجله جراحی استخوان و مفاصل ایران

استئوتومی «گانز» در دیسپلازی هیپ

نویسندگان

سیدمرتضی کاظمی
حمیدرضا سیدحسین‌زاده
محمدرضا بیگدلی
محمد علی جلیلی
رضا زندی
مهدی رحیمی
علیرضا اعجازی
لاله دفتری بشلی

دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی

https://doi.org/10.22034/ijos.2020.121130
چکیده
پیش‌زمینه: به‌دلیل شیوع دیسپلازی هیپ و کم بودن تجربه درمان با استئوتومی «گانز» در کشور ما، یک گزارش کوچک از تجربیات خود با این نوع استئوتومی را ارائه میدهیم.مواد و روش‌ها: در یک تحقیق توصیفی، در  ۹  بیمار با ۱۰ هیپ مبتلا به دیسپلازی که تحت عمل استئوتومی «گانز» قرار گرفته بودند، زوایای «لبه به مرکز» (center edge angle) و همچنین میزان «مورب بودن سقف استابولوم» (acetabular roof obluiqity) قبل و بعد از عمل اندازه‌گیری شد. در میانگین زمان پیگیری ۱۸ماه (۴ تا ۴۸ ماه)، بیماران از ‌نظر نتیجه و عوارض عمل و اصلاح بدست آمده در زوایای فوق بررسی شدند.یافته‌ها: زاویه «مورب بودن سقف استابولوم» از میانگین ۲۰/۸ درجه (۳۰-۱۳ درجه) قبل از عمل به ۹/۲ درجه (۱۹-۳ درجه) یعنی ۵۵% کاهش؛ و زاویه «لبه به مرکز» از ۱۵/۱درجه (۲۰-۹درجه) پیش از استئوتومی به ۲۹/۹ درجه (۴۲-۲۵درجه) پس از عمل یعنی ۹۸% افزایش یافت. هیچ عارضه عمده بالینیمشاهده نشد.نتیجه‌گیری: بنابریافته‌ها، استئوتومی «گانز» طبق میزان «مورب بودن سقف استابولوم» و «زاویه لبه به مرکز»، یک روش موثر برای درمان دیسپلازی هیپ و پیشگیری از بروز استئوآرتریت هیپ می‌باشد. برای برسی موفقیت بالینی در درازمدت، به حجم نمونه بیشتر و پیگیری های طولانی مدت نیاز است.

کلیدواژه‌ها

استئوتومی
لگن
دیسپلازی مادرزادی هیپ

صفحه اصلی

ارسال مقاله

تماس با ما