نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 گروه ارتوپدی دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان.ایران

2 گروه ارتوپدی دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان

3 دانشگاه علوم پزشکی اصفهان

چکیده

هدف
روند رو به افزایش جراحان ارتوپدی برای پینینگ بسته شکستگی‌های سوپراکوندیلار تیپ II وجود دارد، در این مطالعه، نتیجه درمان جااندازی بسته و گچ‌گیری در مقایسه با پینینگ بررسی می‌شود.
روش
در یک مطالعه مقطعی گذشته نگر، 39 کودک 3 تا 11 ساله مبتلا به شکستگی سوپراکوندیلار تیپ II گارتلند که تحت درمان با جااندازی بسته و پینینگ و جااندازی بسته و گچ گیری قرار گرفته بودند، به روش نمونه گیری غیرتصادفی آسان با استفاده از اطلاعات دموگرافیک و اندازه گیری زاویه باومن و درمدت بستری در بیمارستان مورد ارزیابی قرار گرفتند.
نتیجه
با استفاده از آزمون t نمونه مستقل، بین زمان بستری در بیمارستان و نوع درمان تفاوت معنی‌داری وجود داشت و در گروهی که تحت درمان با جااندازی بسته و گچ‌گیری قرار گرفته بودند، به‌طور معنی‌داری کمتر بود [005/0 p< [value, Mean, SD: 37.43 + 6.42 بین زاویه باومن در دو گروه تفاوت معناداری وجود نداشت.
نتیجه:
بدون تفاوت معنی داری در نتیجه دو نوع درمان، اقامت در بیمارستان به طور قابل توجهی کمتر ، با نتایج رادیوگرافی مشابه پس از چهار هفته پیگیری مشاهده شد.
کلید واژه ها:
شکستگی سوپراکندیلار هومروس، تثبیت شکستگی

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

Treatment outcomes of pediatric supracondylar humerus type II fracture: Plaster cast versus pinning

نویسندگان [English]

  • Amirhosein Farrokhzad 1
  • Hossein Akbari Agdam 2
  • Mohammadreza gholamrezaei 3
  • Paria Rouhi 3

1 Department of Orthopedics, School of Medicine, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran

2 isfahan university of medical science

3 School of Medicine, Isfahan University of Medical Sciences

چکیده [English]

Objective
There is increasing trend of orthopedic surgeons for closed pinning of type II supracondylar fractures, In this study, the result of treatment of closed reduction and casting in comparison with pinning is evaluated.
Method
In a retrospective cross-sectional study, 39 children aged 3-11 years with Gartland type II supracondylar fracture who were treated with closed reduction and pinning and closed reduction and casting were evaluated by using the demographic information and measurement of Baumann’s angle and in hospital stay, by easy non-random sampling method.
Result
By using the independent sample t test, there was a significant difference between the time of hospital stay and type of treatment and it was significantly lower in the group who had undergone treatment with close reduction and casting [p value < 0.005, Mean, SD: 37.43 +- 6.42]. There was no significant difference between the Baumann’s angle in the two groups.
Conclusion:
With no significant difference in the outcome of the two types of treatment a significantly lower hospital stay. With similar radiographic results was observed after four weeks of follow-up.
Key Words:
Supracondylar Humeral Fractures, Fracture Fixation,

کلیدواژه‌ها [English]

  • supracondylar
  • Fractures
  • Fixation