انجمن جراحان ارتوپدی ایرانمجله جراحی استخوان و مفاصل ایران1735-296711420201226Comparison of Two Fixation Techniques for Bone-Patella Tendon-Bone Graft in Arterial Cruciate Ligament Repairبازسازی رباط متقاطع جلویی با استفاده از پیوند استخوان- تاندون پاتلا- استخوان: مقایسه ثابت کردن پرسفیت با پیچ اینترفرنس13614312110310.22034/ijos.2020.121103FAمحمد مهدیسرزعیمدانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتیمحمدرازیدانشگاه علوم پزشکی ایرانفریدهنجفیدانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتیمحمد امیننجفیدانشگاه علوم پزشکی اصفهانJournal Article20201226Background: The gold standard in ACL reconstructions has been the bone–patellar tendon–bone autograftfixed with interference screws. This prospective study, aimed to compare two method of fixation for BPTB grafts: press fit fixation vs. interference screw, over a 12 months follow-up interval.Methods: In a randomized clinical trial study, 158 patients with an average age of 29.8 years were treated for torn ACL with BPTB autograft in a teaching hospital in Tehran, Iran. In 82 patients press fit fixation technique, and in 76 cases an interference-screw was used. At the time of final follow-up, 71 patients in press-fit group and 65 patients in interference-screw group were evaluated in terms of return to pre-injury activity level, pain, knee stability, range of motion, IKDC score and complications.Results: In the final follow-up, 59 cases in interference screw and 55 in press-fit screw group had good-to-excellent IKDC score (p < /em>≥.05). The mean laxity assessed improved to 2.7 mm and 2.5 mm in press-fit and screw group, respectively. Regarding Lachman and pivot shift tests, there was a statistically significant improvement in the integrity of the ACL in both groups, with no significant difference (p < /em>≥.05).Conclusions: the press-fit technique is an efficient procedure. Its outcome was comparable with the interference screw group. Furthermore it has unlimited bone-to-bone healing, no need for removal of hardware, ease for revision and cost effectiveness.پیشزمینه: استاندارد طلایی برای بازسازی رباط متقاطع جلویی، اتوگرافت استخوان ـ تاندون پاتلا ـ استخوان با ثابت کردن به وسیله پیچ اینترفرنس بوده است. هدف از این مطالعه، مقایسه دو روش ثابت کردن پرسفیت (PF) و پیچ اینترفرنس (IS)طی یک سال پیگیری بود.مواد و روشها: در یک کارآزمایی بالینی تصادفی، ۱۵۸بیمار با میانگین سنی ۲۹/۸ سال برای پارگی رباط متقاطع جلویی بهروش استخوان ـ تاندون پاتلاـاستخوان در یک بیمارستان آموزشی شهر تهران درمان شدند. در ۸۲ بیمار روش پرسفیت و 76 بیمار پیچ اینترفرنس استفاده شد. در آخرین پیگیری، ۷۱ بیمار در گروه پرسفیت و ۶۵ بیمار در گروه پیچ اینترفرنس ارزیابی شدند. معیارهای ارزیابی شامل بازگشت به سطح فعالیت اولیه، درد، پایداری زانو، محدودیت حرکت زانو، نمره IKDC عوارض آن بود. یافتهها: در آخرین پیگیری، ۵۹ بیمار گروه پرسفیت و ۵۵ بیمار گروه پیچ اینترفرنس، نمره IKDC خوب تا عالی داشتند (۰/۰۵). میانگین شلی، در گروه پرسفیت با ۲/۷ میلیمتر و در گروه پیچ اینترفرنس با ۲/۵ میلیمتر بهبود داشت. میزان اینتگریتی رباط متقاطع جلویی، براساس تست «لاکمن» و «پیووت شیفت» پیشرفت قابلتوجهی در هر دو گروه داشت ولی تفاوت آماری بین دو گروه معنیدار نبود (۰/۰۵). نتیجهگیری: ثابت کردن بهروش پرسفیت نتایجی شبیه بهروش پیچ اینترفرنس دارد. از طرف دیگر این روش مزایایی از قبیل ترمیم سریع استخوان به استخوان، پایداری بالا و بازتوانی زودرس دارد. این روش معایب مرتبط با وسیلههای تثبیت را ندارد، بازسازی سادهتری دارد و از نظر اقتصادی مقرون به صرفه است.https://www.ijos.ir/article_121103_bfca6ef14263860d305b150e35b5b853.pdfانجمن جراحان ارتوپدی ایرانمجله جراحی استخوان و مفاصل ایران1735-296711420201226Concurrent Usage of Hydroxyl Apatite with Calf Fetal Growth Plate Powder for Bone Healing Model in Rbbit (An animal Study)ارزیابی خواص التیامی استفاده همزمان هیدروکسی آپاتیت و صفحه رشد دمینراله شده گوساله جنینی در نقیصه استخوانی خرگوش (یک مطالعه حیوانی)14415112110410.22034/ijos.2020.121104FAامینبیغم صادقدانشکده دامپزشکی دانشگاه شهرکردایرجکریمیدانشکده دامپزشکی دانشگاه شهرکردمحمدشادخواستدانشکده دامپزشکی دانشگاه شهرکردمحمد حسینمهدویدانشکده دامپزشکی دانشگاه شهرکردJournal Article20201226Background: Synthetic hydroxyapatite (HAP), beta-tricalcium phosphate (ß-TCP) and their composite are promising biomaterials specifically in the orthopaedic and dental fields, as their chemical composition is similar to that of bone. Due to the need for safer bone graft applications, these bone graft substitutes are gradually gaining increased acceptability. The purpose of this study was the evaluation of concurrent use of hydroxyapatite with demineralized calf foetal growth plate (DCFGP) effects on bone healing process.Methods: Mid radii bone defect was created in fifteen female New Zealand white rabbits. They were divided into 3 equal groups: In group I the defect filled with DCFGP, in group II was with hydroxyapatite and DCFGP, and in group III with hydroxyapatite alone. Radiographic and histopathologic evaluations were performed blindly and results scored and analyzed statistically.Results: There was a significant difference in bone formation and remodeling at the 56th post-operative day (p < /em>=.03). Group II was superior to group I and III. Histopathologic evaluation revealed significant difference between group II with group I and III.Conclusions: The combination of osteoconductive effect of hydroxyapatiter and osteoinduction of DCFGP will lead to superior bone healing process in comparison with any of those agents when used alone.پیشزمینه: هیدروکسی آپاتیت سنتزی، بتاتری کلسیم فسفات و سایر ترکیبات فعال زیستی ساختاری شبیه استخوان دارند و به همین دلیل در ارتوپدی کاربرد دارند. استفاده از جایگزینهای بیخطر پیوند استخوانی، رو به افزایش است و در این مطالعه استفاده همزمان هیدروکسی آپاتیت به همراه پودر صفحه رشد جنین گاو و روند التیام استخوان بررسی گردید.مواد و روشها: دراین مطالعه ۱۵ خرگوش نیوزلندی به صورت تصادفی به ۳ گروه مساوی تقسیم شدند. قطعه استخوانی به شکل طولی به اندازه دو برابر عرض استخوان رادیوس برداشته شد. در گروه اول نقیصه ایجاد شده با هیدروکسی آپاتیت، در گروه دوم با هیدروکسی آپاتیت و پودر صفحه رشد جنینی و در گروه سوم با پودر صفحه رشد جنینی پر شد. ارزیابی پرتونگاری و هیستوپاتولوژی انجام شد و داده ها مورد بررسی آماری قرار گرفت.یافتهها: در ۵۶ روز پس از عمل، از نظر تشکیل استخوان و باز آرایی آن، اختلاف معنیداری بین گروهها وجود داشت (۰/۰۳=p < /em>). پنجاه و شش روز پس از جراحی گروه ۲ نسبت به دو گروه دیگر از نظر آماری برتری داشت. در ارزیابی هیستوپاتولوژی اختلاف معنیداری بین گروهها دیده نشد (۰/۰۵=).نتیجهگیری: هیدروکسی آپاتییت نقش هدایت کننده، و پودر صفحه رشد نقش القاء کننده در استخوانسازی داشتند که باعث بهبود و تسریع روند التیام نقیصه استخوانی نسبت به دو گروه دیگر گردید.https://www.ijos.ir/article_121104_0fa51465085a5f907e48567eb10b4cf6.pdfانجمن جراحان ارتوپدی ایرانمجله جراحی استخوان و مفاصل ایران1735-296711420201226Isokinetic Study of Pectoralis Major Muscle Rupture after Surgical Repairارزیابی ایزوکینتیک گشتاور در مفصل شانه پس از ترمیم عضله سینهای بزرگ15215712110510.22034/ijos.2020.121105FAمحمدرضاگیتیدانشگاه علوم پزشکی تهرانآرششرافت وزیریدانشگاه علوم پزشکی تهرانلیلااوریادی زنجانیدانشگاه علوم پزشکی تهرانامیررضافرهوددانشگاه علوم پزشکی تهرانJournal Article20201226Background: The aim of this study was to assess the isokinetic measures of surgically repaired ruptures of the pectoralis major muscle in contrast to non-injured side of the patients and specify the most affected movement of the injured side.Methods: Nine pectoralis major muscle tears in nine patients were studied.They were all operated by the same surgeon and after 2.4 years (1-4 years) of follow up they were clinically examined. They completed a standard questionair and isokinetic dynamometry were carried out bilaterally. There was also a group of six non-injured bodybuilders who were assessed by isokinetic dynamometry to give us normal differences in the values of both limbs.Results: In the patient group, the mean torque of flexion was not different between the injured and uninjured sides (p < /em>≥.05). For the extension movements, the difference was significant (p < /em>پیشزمینه: هدف از انجام این مطالعه، سنجش مقادیر ایزوکینتیک پارگیهای ترمیم شده عضله سینهای بزرگ در مقایسه با سمت آسیب ندیده و تعیین حرکتی از سمت آسیبی بود که بیشتر از همه متأثر شده بود.مواد و روشها: نه پارگی عضله سینهای بزرگ در ۹ بیمار بررسی گردید. تمامی بیماران توسط یک جراح جراحی شدند و پس از میانگین مدت زمان ۲/۴ سال (۴-۱ سال)، ارزیابیهای بالینی، پرسشنامه و دینامومتری ایزوکینتیک بهصورت دوطرفه انجام گردید. یک گروه متشکل از ۶ بدنساز آسیب ندیده نیز که توسط دینامومتری ایزوکینتیک ارزیابی شدند، برای بررسی تفاوتها بین دو اندام سالم، در مطالعه حضور داشتند.یافتهها: در گروه بیماران تفاوت معنیداری برای میانگین گشتاور خم شدن بین دو سمت آسیبدیده و ندیده مشاهد نشد (p < /em>≥۰/۰۵) در حرکات باز کردن تفاوت بین دو اندام معنیدار بود (۰/۰۳۴=p < /em>)، اما برای حرکات دیگر اختلاف معنیدار مشاهده نشد. براساس تقسیمبندی «کاکوانی»، هیچیک از بیماران در گروه عالی یا ضعیف قرار نگرفتند. نتایج ۶ بیمار خوب و ۳ بیمار نسبتاً خوب بود. مهمترین معیاری که باعث شد این ۳ بیمار، که سه ماه پس از آسیب جراحی شده بودند، در گروه نسبتاً خوب قرار گیرند، نارضایتی از عدم زیبایی بود.نتیجهگیری: ترمیم جراحی در درمان پارگی عضله سینهای بزرگ از درمان غیرجراحی مفیدتر میباشد و تمرکز بر تمرینات قدرتیِ خم کردن و باز کردن برای دستیابی به بهترین نتایج لازم است.https://www.ijos.ir/article_121105_fa56f3f082f6a6f4142b302dd7ef4f3b.pdfانجمن جراحان ارتوپدی ایرانمجله جراحی استخوان و مفاصل ایران1735-296711420201226Accuracy and Reliability of Preoperative Templating for Total Hip Arthroplastyبررسی دقت و پایایی «اندازه پروتز» قبل از جراحی در تعویض مفصل ران15816212110610.22034/ijos.2020.121106FAحمیدرضاسیدحسینزادهدانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتیعلی اکبراسماعیلی جاهدانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتیسید روح ا...موسویدانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتیفرشادصفدریدانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتیJournal Article20201226Background: Preoperative onlay templating is prevalently used to determine the size and placement of acetabular and femoral components before total hip arthroplasty (THA). The purpose of this study was to determine the accuracy and reliability of preoperative onlay templating in uncemented THA. Methods: In a cross sectional study, 50 patients who underwent uncemented THA for hip osteoarthritis were selected in one teaching hospital, retrospectively. The study was done in a 4-month period. Using onlay templates, four surgeons determined the size of acetabular and femoral component on plain anteroposterior hip radiographs. Finally, the average percentage of agreement between template and implanted components were considered as the accurate representation. Kappa coefficient was utilized to determine the interobserver reliability.Results: The accuracy of templating for acetabular and femoral component size was 60% and 59.5%, and the interobserver reliability was 49% and 52%, respectively.Conclusions: Based on our findings, preoperative onlay templating cannot provide us with proper component selection and intraoperative determination of correct size is required for best outcome achievement.پیشزمینه: اندازهگیری و جایگذاری مناسب جزءها (templating) قبل از جراحی تعویض کامل مفصل ران رایج میباشد. این مطالعه به منظور تعیین دقت و پایایی انجام «اندازه پروتز» قبل از جراحی در تعویض کامل مفصل ران غیرسیمانی انجام شد.مواد و روش ها: مطالعه به صورت مقطعی گذشتهنگر به مدت چهار ماه انجام شد، ۵۰ بیمار که به دلیل استئوآرتریت شدید ران در یک بیمارستان دانشگاهی تهران تحت عمل تعویض مفصل ران قرار گرفته بودند، انتخاب شدند. با استفاده از الگوهای دستی، اندازه جزءهای فمورال و استابولار برروی پرتونگاری جلویی و پشتی قبل از جراحی توسط چهارجراح تعیین گردید. میانگین درصد توافق بین اندازههای تعیین شده بر اساس «اندازه پروتز» و اندازههای به کار رفته در جراحی، به عنوان دقت در نظر گرفته شد. همچنین از ضریب کاپا برای تعیین پایایی استفاده گردید.یافتهها: دقت «اندازه پروتز» برای تعیین اندازه جزءهای استابولار و فمورال به ترتیب برابر ۶۰% و ۵۹/۵% و پایایی interobserver برابر ۴۹% و ۵۲% به دست آمد.نتیجهگیری: براساس یافتههای مطالعه حاضر، «اندازه پروتز» قبل از جراحی نمیتواند اندازه دقیق جزءهای تعویض کامل مفصل ران را قبل از جراحی تعیین نماید و برای دستیابی به نتایج بهتر، تعیین اندازه مناسب در زمان جراحی هستیم.https://www.ijos.ir/article_121106_1e37fd6c4358f923cd5b7b76c5c6860f.pdfانجمن جراحان ارتوپدی ایرانمجله جراحی استخوان و مفاصل ایران1735-296711420201226Proceedings of the International Consensus Meeting on Periprosthetic Joint Infection (Part Three)مجموعه مقالات نشست بینالمللی «همرأیی» درباره عفونت مفاصل مصنوعی (قسمت سوم)16316712110710.22034/ijos.2020.121107FAJournal Article20201226Part Three: Preoperative Antibioticsقسمت سوم: آنتی بیوتیک قبل از عملhttps://www.ijos.ir/article_121107_57bcc40b9080b35f781bc87dd8dc77b7.pdf