انجمن جراحان ارتوپدی ایران مجله جراحی استخوان و مفاصل ایران 1735-2967 5 4 2020 12 26 The Effect of Ulnar Styloid Fracture with Extra-articular Fracture of Distal Radius on Rotation of Wrist تأثیر شکستگی استیلویید اولنا همراه با شکستگی‌های خارج مفصلی دیستال رادیوس بر حرکات چرخشی مچ 183 188 121210 10.22034/ijos.2020.121210 FA علیرضا سعید دانشگاه علوم پزشکی ایران 0000-0002-1605-3508 داود جعفری دانشگاه علوم پزشکی ایران حمید طاهری دانشگاه علوم پزشکی ایران هومن شریعت زاده دانشگاه علوم پزشکی ایران Journal Article 2020 12 26 Background: Distal radius fracture is a common fracture encountered in fracture clinics. One of the common complications of this fracture is restriction of rotational movements of the wrist and forearm. Identification of factors affecting this loss of motion is of importance. This study was designed to identify the factors that may be responsible for loss of rotational motion of wrist and forearm in those extra articular distal radius fractures that are associated with ulnar styloid fracture.Methods: 47 patients with extra-articular distal radius fracture were enrolled in a prospective case control study from March 2005 to December 2006. pre and post operation. These were all stable extra-articular distal radius fracture that were treated by closed reduction under general anesthesia and long-arm casting. 24 patients had associated ulnar styloid fracture without extension into the joint and 23 others had no ulnar fracture. The patients had their final clinical follow-up after 6 months. The rotational movements of wrist and forearm were assessed for both groups by an independent observer. The pre and post operation findings were compared.Results: Ultimately the 23 patients with intact ulnar styloid had an average of 8.9 degrees less supination (compared with their non-broken side), and the ones with ulnar styloid fracture had 25.44 degrees average loss of supination (p < /em> پیش‌زمینه: از آنجا که شکستگی‌های دیستال رادیوس شایع‌ترین شکستگی‌های ارتوپدی می‌باشند و یکی از عوارض شایع آنها محدودیت حرکتی در چرخش مچ و ساعد است، تعیین عوامل همراه با این محدودیت حرکتی اهمیت دارد. هدف از این مطالعه یافتن عوامل مؤثر بر کاهش حرکت چرخشی مچ دست و ساعد در مواردی است که شکستگی خارج مفصلی دیستال رادیوس همراه با شکستگی استیلویید اولنا باشد.مواد و روش‌ها: در یک بررسی آینده‌نگر مورد ـ شاهدی، ۴۷ بیمار (۲۰ مرد و ۲۷ زن) با شکستگی خارج مفصلی دیستال رادیوس از اسفند ۸۴ تا دی ۸۵ مورد بررسی قرار گرفتند. میانگین سنی بیماران ۷/۳۲± ۵۴ سال (۶۹-۴۴ سال) و مدت زمان پیگیری 6 ماه بود. بیماران در فواصل مشخص پس از درمان معاینه و در پایان دوره پیگیری، حرکات چرخشی مچ و ساعد آنان اندازه‌گیری شد. نتایج قبل و بعد از عمل مقایسه شدند.یافته‌ها: ۲۳ بیمار در گروه ۱ (استیلویید اولنا سالم) و ۲۴ نفر در گروه ۲ (استیلویید اولنا شکسته) دوره پیگیری را به پایان رساندند. در این زمان میانگین محدودیت سوپیناسیون مچ و ساعد در گروه ۲ (۲۵/۴۴) به‌طور معنی‌داری بیشتر از گروه ۱ (۸/۹۱) بود (۰/۰۵> p < /em>).نتیجه‌گیری: به‌نظر می‌رسد همراهی شکستگی خارج مفصلی دیستال رادیوس با شکستگی استیلویید اولنا حداقل در کوتاه مدت باعث محدودیت حرکت سوپیناسیون در مچ و ساعد می‌شود، اگرچه به‌سادگی نمی‌توان در مورد مکانیسم این پدیده و اهمیت بالینی آن توضیح داد. https://www.ijos.ir/article_121210_b96eb888b68dba9368dc81a02b77175a.pdf