اپیدمیولوژی و ویژگیهای کلینیکوپاتولوژیک ضایعات ستون مهره (مطالعهای 10ساله)
دوره 24، شماره 1، زمستان 1404، صفحه 14-16
https://doi.org/10.22034/ijos.2025.246028
پویا قدیری، مینا حاجی حسینی، سپهر سرخی زاده، میلاد قلی زاده
چکیده مقدمه: ستون مهره بخش حیاتی سیستم اسکلتی-عضلانی است و ضایعات آن میتوانند بهطور قابلتوجهی بر کیفیت زندگی بیماران تأثیر بگذارند. ضایعات خوشخیم ستون مهره، مانند عفونتها، قابلدرمان هستند اما اغلب تشخیص آنها دشوار است، درحالیکه ضایعات بدخیم، ازجمله سارکومها و تومورهای متاستاتیک، پیشآگهی ضعیفی دارند. مواد و روشها: این مطالعه توصیفی-مقطعی بیماران مبتلا به ضایعات خوشخیم و بدخیم ستون مهره در فاصله 10 سال در یک بیمارستان آموزشی بررسی شدند. دادهها با استفاده از پرسشنامهی ساختاریافته جمعآوری و با نرمافزار SPSS نسخه ۲۲ تحلیل شدند. متغیرها شامل سن، جنس، نوع پاتولوژی، نوع ضایعه (خوشخیم/ بدخیم)، اندازهی ضایعه، منشأ آناتومیک و سال تشخیص بودند. نتایج و بحث: 114 بیمار با میانگین سنی ۵/۲۰ ± ۱/۵۲ سال (دامنه: ۱ ماه تا ۸۹ سال) شامل می شوند. مردان80 مورد (2/70 درصد) را تشکیل میدادند. از کل ضایعات، 63 مورد (3/55 درصد) خوشخیم و 51 مورد (7/44 درصد) بدخیم بودند. درگیری ناحیهی کمری شایعترین (۶۴ درصد) بود، سپس ناحیهی پشتی (2/20 درصد)، ساکرال (2/13 درصد) و گردنی (6/2 درصد). از نظر پاتولوژیک، ضایعات التهابی (1/49 درصد) شایعترین بودند، پس از آن سرطانها (6/38 درصد)، لنفومها (4/4 درصد)، تومورهای خوشخیم (5/3 درصد)، سارکومها (9/0 درصد) و سایر موارد (5/3 درصد). هیچ ارتباط معنیداری بین نوع ضایعه و جنس، سن، محل ضایعه یا سال تشخیص مشاهده شد (۰۵/۰<p). نتیجهگیری: ضایعات خوشخیم، بهویژه ضایعات التهابی، شایعترین پاتولوژیهای ستون مهره بودند، اما ضایعات بدخیم نیز تقریباً نیمی از موارد را تشکیل میدادند. ناحیهی کمری بیشترین درگیری را داشت. این یافتهها بر اهمیت رویکردهای تشخیصی جامع تأکید میکنند و نیاز به مطالعات چندمرکزی برای بهبود مدیریت ضایعات ستون مهره را پیشنهاد میدهند.
مطالعه تطبیقی اثربخشی عصارة هیدروالکلی گل سرخ، دگزامتازون و ویتامین E در بهبود آسیبهای حاد تاندون آشیل در موش صحرایی
دوره 20، شماره 4، پاییز 1401، صفحه 184-192
https://doi.org/10.22034/ijos.2024.404795.1063
مسعود زارع، مصطفی نوربخش، عبدالرسول نامجو، فرناز سادات صمصام شریعت، رضا مرادی
چکیده هدف از بررسی: تاندونوپاتی که به آن تاندونیت نیز میگویند، یک مشکل رایج اسکلتی عضلانی است. ترمیم تاندون به دلیل سرعت متابولیسم پایین و عروق ضعیف پایینتر از حد طبیعی است. گل سرخ دارای اثرات ضدالتهابی، آنتیاکسیدانی و شفابخش است. این مطالعه باهدف بررسی اثرات گل سرخ بر آسیب تاندون آشیل با استفاده از ارزیابی هیستوپاتولوژی و بیوشیمیایی انجام شد.
روش کار: عصاره هیدروالکی گل سرخ (با دوز های 250، 500، 1000 میلی گرم بر کیلوگرم) بهصورت داخل صفاقی تجویز شد. در گروههای مرجع از دگزامتازون و ویتامین E استفاده شد. تاندون آشیل آسیب دید و عصاره به مدت ۲۰ روز تجویز شد. ارزیابی هیستوپاتولوژیک و فعالیت آنتیاکسیدانی با سطح سرمی مالون دی آلدئید و سنجش قدرت آنتیاکسیدانی کاهشدهنده آهن در روزهای ۱۰ و ۲۰ تعیین شد.
نتیجه: دوزهای مختلف عصاره هیدروالکی گل سرخ، بهویژه ۱۰۰۰ میلیگرم، باعث بهبود شدت التهاب، رگزایی، فیبروپلازی و بازسازی کامل تاندون در روزهای ۱۰ و ۲۰ پس از آسیب شد و همچنین باعث کاهش پراکسیداسیون اسیدهای چرب غیراشباع و افزایش ظرفیت کل سرم بر روی آنتیاکسیدان روز بیستم شد.
نتیجهگیری: پس از بررسی کامل، میتوان نتیجه گرفت که عصاره هیدروالکی گل سرخ یک عامل ضدالتهابی و مسکن مؤثر برای پیشگیری و درمان تاندونیت است. علاوه بر این، آن را بیخطر و قابلتحمل میدانند، و آن را به گزینهای امیدوارکننده برای کسانی که به دنبال رهایی از علائم تاندونیت هستند تبدیل میکند.
