مجله جراحی استخوان و مفاصل ایران

چکیده چکیده: مقدمه: دفورمیتی واروس شایع‌ترین دفورمیتی موجود در بیمارانی است که مورد تعویض مفصل زانو قرار می‌گیرند و اصلاح آن بر آزادسازی بافت نرم مدیال زانو استوار است؛ اما معیار دقیقی برای میزان آن وجود ندارد هدف از مطالعه کنونی بررسی پارامترهای رادیوگرافیک قبل از جراحی است که قادر به پیش‌بینی میزان نیاز به آزادسازی عناصر مدیال می‌باشند. مواد و روش‌ها: در یک مطالعه‌ی هم‌گروهی گذشته‌نگر کلیه بیمارانی که از در دوره‌ای ۲ ساله در مراکز درمانی دانشگاهی توسط یک جراح مورد جراحی تعویض مفصل زانو اولیه قرار گرفتند به‌صورت سرشماری وارد مطالعه شدند. بیماران بر اساس نوع و میزان آزادسازی مدیال به سه گروه تقسیم شدند. رادیوگرافی استاندارد ایستاده زانو در نماهای رخ و نیم‌رخ و الایمنت قبل و پس از عمل جراحی بررسی شد و معیارهای رادیوگرافیک شامل زاویه مکانیکال فموروتیبیال (mFTA)، زاویه لترال دیستال فمور (LDFA)، زاویه مدیال پروگزیمال تیبیا (MPTA)، زاویه‌ی خط مفصلی (JLCA) و والگوس کات انگل (VCA) قبل و بعد از عمل بین گروه‌ها مقایسه شد. نتایج و بحث: تعداد ۱۱۵ زانو مرتبط با 103 بیمار موردبررسی قرار گرفتند. بین زوایای لترال دیستال فمورال (LDFA) و مدیال پروگزیمال تیبیا (MPTA) و مکانیکال فمور و تیبیا (mFTA) و والگوس کات انگل (VCA) و میزان نهایی اصلاح واروس (زاویه مکانیکال فمور و تیبیا) با درجه‌ی آزادسازی مدیال ارتباط آماری معنی‌داری وجود داشت (05/0 < P). میزان اصلاح نهایی واروس به‌صورت معنی‌داری پیشگویی‌کننده نیاز به ریلیز وسیع‌تر مدیال می‌باشد (01/0 = P، 49/1 = OR). نتیجه‌گیری: زوایای LDFA،MPTA ، زاویه‌ی مکانیکال فمور و تیبیا (mFTA) و والگوس کات انگل (VCA) و میزان نهایی اصلاح زاویه مکانیکال فمور و تیبیا با درجه‌ی آزادسازی مدیال ارتباط آماری معنی‌داری وجود دارد و میزان اصلاح نهایی واروس به‌صورت معنی‌داری پیشگویی‌کننده نیاز به ریلیز بیشتر مدیال می‌باشد.

چکیده Background: Anterior cruciate ligament (ACL) reconstruction is a commonly performed procedure to restore the stability of the knee. However, there is still no consensus on the optimal approach for determining the position of the tibial and femoral tunnels. In this study, we aimed to evaluate the effect of endobutton positioning on the clinical outcomes of the patients who underwent ACL reconstruction.
Methods: We evaluated 100 adult patients who underwent single-bundle ACL reconstruction surgery at our institution. The patients were categorized based on the position of the femoral endobutton observed in lateral and AP radiographs. We investigated the relationship between the position of the femoral endobutton in lateral and AP radiographs and the clinical outcomes of range of motion (ROM), Pivot Shift examination, and knee function scores at the 6-month follow-up.
Results: The Intermediate group had the largest number of patients, but there were no significant differences in the clinical examination results and knee function among these groups. Although the majority of individuals fell into the <39% group, there were no significant differences in clinical outcomes and knee function across these groups.
Conclusion: In conclusion, our study found no significant relationship between the position of the femoral endobutton as determined by radiography and the clinical examination results and knee function. These findings suggest that further research is needed to better understand the optimal approach for determining the position of the tibial and femoral tunnels and the appropriate grip for ACL reconstruction.

چکیده زمینه و هدف: استئوآرتریت یکی از ملاحظات بهداشت عمومی است که به علت درد مزمن، سفتی، اختلال خواب و افسردگی منجر به ناتوانی می شود. در میان محصولات گیاهی، میوه زیتون محلی (Psidium Guajava L)  به دلیل ویژگی های آنتی اکسیدانی آن می تواند به عنوان یک داروی طبیعی بالقوه در نظر گرفته شود. هدف از این مطالعه بررسی اثر درمانی میوه زیتون محلی (Psidium Guajava L  ) بر استئوآرتریت زانو در موش بود.
روش کار: چهل سر ی با استئوآرتریت ناشی از تزریق داخل مفصلی 500 واحد کلاژناز نوع 2 در زانوی چپ در چهار گروه درمانی (10 تایی) قرار گرفتند (A) کنترل،(B)  پیاسکلدین (10 میلی گرم در کیلوگرم) به عنوان کنترل مثبت، (C)  تجویز خوراکی عصاره هیدروالکلی میوه زیتون محلی ( Psidium Guajava L ) (500 میلی گرم در کیلوگرم)، و (D)  تجویز خوراکی عصاره هیدروالکلی میوه زیتون محلی ( Psidium Guajava L ) (1000 میلی گرم در کیلوگرم). پس از 8 هفته استفاده روزانه، نتیجه با ارزیابی های بافت شناسی و رادیوگرافی مورد بررسی قرار گرفت. داده ها با استفاده از نرمافزار Kruskal-Wallis در نسخه  SPSS 23.00  مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت و P <0.05 از نظر آماری معنی دار تلقی شد.
نتایج: عصاره هیدروالکلی میوه زیتون محلی ( Psidium Guajava L ) فعالیتهای خوب رادیکال با IC50 از 0.13 ± 0.46 میلی گرم / میلی لیتر (کوئرستین به عنوان یک کنترل مثبت) نشان داد. ارزیابی های هیستوپاتولوژیکی غضروف، سطح مفصلی صاف و یکنواخت با توزیع سلول هایی در یک ستون را در گروه آزمایش دریافت 1000 میلی گرم بر کیلوگرم عصاره هیدروالکلی میوه زیتون محلی ( Psidium Guajava L )  نشان داد که در مقایسه با سایر گروه ها بخصوص گروه کنترل بهبودی بهتری داشت
(P-value = 0.02 ).  ارزیابی رادیولوژیکی مفصل زانو یافته های مشابه ارزیابی بافت شناسی نشان داد.
بحث: عصاره هیدروالکلی میوه زیتون محلی ( Psidium Guajava L ) می تواند به عنوان یک مکمل موثر و درمان جایگزین برای آرتروز زانو در موش در نظر گرفته شود.

 

چکیده ) یک های درمانی بسیاری وجود دارد، اما هنوز هیچ پاسخ مشخصی برای درمان کامل این بیماری وجود ندارد. با توجه به اثرات جانبی مختلف ناشی از داروهای رایج؛ هدف از این مطالعه ارزیابی اثر عصاره برگ گیاه گواوا بر OAمواد و روش‎این مطالعه بر روی مدل حیوانی به مدت 8 هفته با 25 موش صحرایی که با استئوآرتریت به وسیله کلاژناز القا شده بودند، انجام شد. تمام موش‎صورت تصادفی به 5 گروه تقسیم شدند، گروه اول، به‎کردند و تزریق داخل مفصلی سالین دریافت کرده بودند، گروه دوم روغن زیتون داخل مفصلی دریافت کردند، گروه سوم تحت درمان با هیالگان داخل مفصلی (IAقرار گرفتند، گروه چهارم عصاره برگ گیاه عصاره گواوا با دوز کم (λو گروه آخر عصاره برگ گواوا )به‎دریافت کردند. همه گروه‎ کشته ها برداشته شدند. تمام نمونه‎ها با آزمون غیرپارامتریک کروسکال-والیس (توزیع آزاد) با استفاده از نرم‎ نسخه 23 آنالیز شدند.

نتایج یافته‎توجهی را در گروه دوز بالا (50 λو گروه کنترل نشان می‎های رادیوگرافی اختلاف معنی‎ها در ارزیابی توزیع در عرض فضای مفصلی وجود دارد (p value =0.0001)نتیجه‎عصاره برگ گیاه گواوا اثر ترمیمی قابل توجهی بر استئوآرتریت دارد.