گزارش یک مورد آسیب Essex-Lopresti به همراه شکستگی دوبل ساعد
دوره 20، شماره 3، تابستان 1401، صفحه 133-136
https://doi.org/10.22034/ijos.2023.384936.1055
فاطمه ایمانی، اکبر خدابنده
چکیده مقدمه: یکی از آسیبهای نادر ناحیة آرنج دست، آسیب Essex-Lopresti (ELI) است که شامل شکستگی سر رادیوس، اختلال در غشای بین استخوانی ساعد،IOM (interosseous membrane) و دررفتگی مفصل رادیواولنار دیستال، DRUJ (distal radio-ulnar joint) است و در اثر وارد شدن فشار عرضی به آرنج و ساعد هنگام زمین خوردن یا وارد شدن انرژی بالا اتفاق میافتد.
معرفی مورد: در این مطالعه بیمار40 سالهای را معرفی میکنیم که علاوه بر آسیب فوق دچار شکستگی دوبل ساعد نیز شده است. بیمار ابتدا تحت جراحی ORIF دوبل ساعد قرار گرفت و سپس جهت فیکساسیون سر استخوان رادیوس دو عدد پیچ هربرت جاگذاری شد و نیز مفصل رادیواولنار دیستال پینگذاری شد.
یافتهها: معاینه پس از جراحی نشان داد وضعیت عصبی - عروقی بیمار نرمال است و بیمار با بهبودی نسبی مرخص شد.
نتیجهگیری: پس از شش ماه ویزیت مجدد نشان داد که بیمار تنها در حالت پرونیشن دارای 20 درجه محدودیت حرکتی است و در بقیة حالتها دامنه حرکتی مفصل کامل بود.
شکستگی شفت اولنا توام با دررفتگی مفصل دیستال رادیواولنار کودک گزارش موردی
دوره 17، شماره 3، تابستان 1398، صفحه 126-128
https://doi.org/10.22034/ijos.2020.121399
عادل ابراهیم پور، علی فتوحی، آرش ملکی
چکیده شکستگی شفت اولنا توام با آسیب مفصل ریستال رادیواولنا در اطفال نادر است. این الگوی شکستگی با آسیب مونتژیا و یا گالزی مطابقت ندارد. مورد ما شکستگی اولنا با دررفتگی مفصل ریستال داریو اولنا در کودک ۱۰ ساله می باشد .
تأثیر شکستگی استیلویید اولنا همراه با شکستگیهای خارج مفصلی دیستال رادیوس بر حرکات چرخشی مچ
دوره 5، شماره 4، تابستان 1386، صفحه 183-188
https://doi.org/10.22034/ijos.2020.121210
علیرضا سعید، داود جعفری، حمید طاهری، هومن شریعت زاده
چکیده پیشزمینه: از آنجا که شکستگیهای دیستال رادیوس شایعترین شکستگیهای ارتوپدی میباشند و یکی از عوارض شایع آنها محدودیت حرکتی در چرخش مچ و ساعد است، تعیین عوامل همراه با این محدودیت حرکتی اهمیت دارد. هدف از این مطالعه یافتن عوامل مؤثر بر کاهش حرکت چرخشی مچ دست و ساعد در مواردی است که شکستگی خارج مفصلی دیستال رادیوس همراه با شکستگی استیلویید اولنا باشد.مواد و روشها: در یک بررسی آیندهنگر مورد ـ شاهدی، ۴۷ بیمار (۲۰ مرد و ۲۷ زن) با شکستگی خارج مفصلی دیستال رادیوس از اسفند ۸۴ تا دی ۸۵ مورد بررسی قرار گرفتند. میانگین سنی بیماران ۷/۳۲± ۵۴ سال (۶۹-۴۴ سال) و مدت زمان پیگیری 6 ماه بود. بیماران در فواصل مشخص پس از درمان معاینه و در پایان دوره پیگیری، حرکات چرخشی مچ و ساعد آنان اندازهگیری شد. نتایج قبل و بعد از عمل مقایسه شدند.یافتهها: ۲۳ بیمار در گروه ۱ (استیلویید اولنا سالم) و ۲۴ نفر در گروه ۲ (استیلویید اولنا شکسته) دوره پیگیری را به پایان رساندند. در این زمان میانگین محدودیت سوپیناسیون مچ و ساعد در گروه ۲ (۲۵/۴۴) بهطور معنیداری بیشتر از گروه ۱ (۸/۹۱) بود (۰/۰۵> p < /em>).نتیجهگیری: بهنظر میرسد همراهی شکستگی خارج مفصلی دیستال رادیوس با شکستگی استیلویید اولنا حداقل در کوتاه مدت باعث محدودیت حرکت سوپیناسیون در مچ و ساعد میشود، اگرچه بهسادگی نمیتوان در مورد مکانیسم این پدیده و اهمیت بالینی آن توضیح داد.