مجله جراحی استخوان و مفاصل ایران

چکیده هدف از بررسی: تاندونوپاتی که به آن تاندونیت نیز می‌گویند، یک مشکل رایج اسکلتی عضلانی است. ترمیم تاندون به دلیل سرعت متابولیسم پایین و عروق ضعیف پایین‌تر از حد طبیعی است. گل سرخ دارای اثرات ضدالتهابی، آنتی‌اکسیدانی و شفابخش است. این مطالعه باهدف بررسی اثرات گل سرخ بر آسیب تاندون آشیل با استفاده از ارزیابی هیستوپاتولوژی و بیوشیمیایی انجام شد.

روش کار: عصاره هیدروالکی گل سرخ (با دوز های 250، 500، 1000 میلی گرم بر کیلوگرم) به‌صورت داخل صفاقی تجویز شد. در گروه‌های مرجع از دگزامتازون و ویتامین E استفاده شد. تاندون آشیل آسیب دید و عصاره به مدت ۲۰ روز تجویز شد. ارزیابی هیستوپاتولوژیک و فعالیت آنتی‌اکسیدانی با سطح سرمی مالون دی آلدئید و سنجش قدرت آنتی‌اکسیدانی کاهش‌دهنده آهن در روزهای ۱۰ و ۲۰ تعیین شد.

نتیجه: دوزهای مختلف عصاره هیدروالکی گل سرخ، به‌ویژه ۱۰۰۰ میلی‌گرم، باعث بهبود شدت التهاب، رگ‌زایی، فیبروپلازی و بازسازی کامل تاندون در روزهای ۱۰ و ۲۰ پس از آسیب شد و همچنین باعث کاهش پراکسیداسیون اسیدهای چرب غیراشباع و افزایش ظرفیت کل سرم بر روی آنتی‌اکسیدان روز بیستم شد.

نتیجه‌گیری: پس از بررسی کامل، می‌توان نتیجه گرفت که عصاره هیدروالکی گل سرخ یک عامل ضدالتهابی و مسکن مؤثر برای پیشگیری و درمان تاندونیت است. علاوه بر این، آن را بی‌خطر و قابل‌تحمل می‌دانند، و آن را به گزینه‌ای امیدوارکننده برای کسانی که به دنبال رهایی از علائم تاندونیت هستند تبدیل می‌کند.

چکیده مقدمه: پارگی تاندون از آسیب‌های متداول می‌باشد. علی‌رغم درمان جراحی تاندون آسیب دیده، نتایج حاصل مطلوب نبوده و در بهترین حالت، تاندون ترمیم یافته، تقریبا نیمی از خواص مکانیکی را بعد از مدتی به‌دست می‌آورد. هدف از این مطالعه، ارزیابی اثر ژل پلاکتی زنولوگوس بر روند ترمیم و مقایسه آن با ژل پلاکتی اتولوگوس در مدل حیوانی خرگوش بود. مواد و روش‌ها: ۴۵ خرگوش بالغ در محدوده سنی ۷ ماه تا ۱ سال به ۳ گروه اتولوگ، زنولوگ و شاهد تقسیم شدند. بعد از قطع تاندون خم کننده سطحی انگشتان و بخیه به روش مایر، ۰/۵ سی سی ژل پلاکتی اتولوگ یا زنولوگ - بسته به گروه مربوطه - در محل تزریق شد. در گروه شاهد هیچ ماده‎ای تزریق نشد. در روزهای ۷، ۱۴ و۲۱ پنج حیوان از هر گروه معدوم و تاندون آنها برداشته شد. سپس آزمایش بیومکانیک و هیستوپاتولوژیک بر روی آنها انجام گردید. نتایج حاصل از نظر آماری بررسی شدند. یافته‌ها: در فاکتورهای بیومکانیکی سه گروه، در روز۷ و ۲۸ تفاوت آماری معنی‌دار مشاهده شد .این فاکتورها در گروه اتولوگ و زنولوگ بهتر از گروه شاهد و در گروه اتولوگ بهتر از گروه زنولوگ بود. از نظر فاکتورهای هیستوپاتولوژی اختلاف آماری معنی‌دار بین گروه‌های اتولوگ و شاهد و همچنین اتولوگ و زنولوگ در میزان بلوغ فیبروبلاست‌ها در هفته‌های مختلف مشاهده شد. نتیجه‌گیری: ژل پلاکتی زنولوگ روند مثبتی بر روند ترمیم دارد، اما اثر آن بهتر از ژل پلاکتی اتولوگ نمی‌باشد.

چکیده ۱۱/۹پیش‌زمینه: آسیب‌های دست شایع‌ترین صدمه بدن هستند و مستلزم درمان درازمدت با هزینه بالا می‌باشند. هدف از این مطالعه بررسی همه‌گیرشناسی بیماران مبتلا به آسیب‌های دست در یک مرکز آموزشی و درمانی تهران بود.مواد و روش‌ها: تمام بیمارانی که در طول یک سال به‌علت آسیب دست به اورژانس مراجعه نموده بودند، وارد مطالعه شدند. بیماران از نظر سن، جنس، علت و محل آسیب، مکانیسم و نوع تروما، خصوصیاتی نظیر سن، جنس، علت و محل آسیب‌دیدگی، مکانیسم و نوع آسیب، زمان پذیرش، فاصله ایجاد آسیب تا مراجع، نوع درمان و نوع بیمه بررسی شدند.یافته‌ها: ۲۰۴۲ بیمار (۸۹/۳% مرد و ۱۰/۷% زن) با آسیب‌های دست به بیمارستان مراجعه نمودند. میانگین سنی بیماران ۱۱/۹±۲۶/۸ سال بود.  بیشتر افراد در گروه شغلی کارگران قرار داشتند (۶۵/۶%). در مردان آسیب صنعتی و در زنان صدمه ناشی از بریدگی با شیشه شایع‌ترین عامل صدمه دست بود. بیشترین آسیب‌دیدگی کودکان ناشی از بسته شدن درب روی انگشتان یا بریدگی با شیشه بود. شکستگی استخوانی در ۳۴/۷% بیماران مشاهده شد.  آسیب تاندونی و به‌دنبال آن عصب شایع‌ترین عناصر آسیب‌دیده بود. بیشتر آسیب‌ها، پارگی عمیق بود. میانگین مدت بستری ۱/۳۳ روز (۴۹-۱ روز) بود. ۵۸/۳۶% بیماران تحت پوشش بیمه بودند.نتیجه‌گیری: صدمه دست در مردان، بخصوص کارگران صنعتی، شایع‌تر است. ضایعات تاندونی و اعصاب بیشترین عناصر آسیب‌دیده بودند و شکستگی‌ها یک سوم آسیب‌ها را تشکیل دادند.