مجله جراحی استخوان و مفاصل ایران

چکیده چکیده:
مقدمه: سوءتغذیه یک مشکل دست‌کم گرفته شده در جمعیت بستری در بیمارستان‌های عمومی است. اگرچه اکثر پزشکان از خطر سوءتغذیه آگاه هستند اما نیمی از بیماران مبتلا به سوء‌تغذیه در طول اقامت در بیمارستان شناسایی نمی‌شوند. این مطالعه با هدف بررسی میزان شیوع سوء‌تغذیه در بیماران ترومای ارتوپدی ناشی از حوادث ترافیکی انجام شد.
روش اجرا: تعداد 60 بیمار به روش تصادفی ساده از بین بیماران ترومای ارتوپدی ناشی از حوادث ترافیکی انتخاب شدند. متغیرهای مورد نیاز از جمله سن، جنس، قد، وزن، سطح آلبومین، تعداد لنفوسیت و گلبول‌های سفید از طریق پرسش از بیمار و یا از پرونده بیمار استخراج و ثبت شد. علاوه بر آن، با استفاده از فـرم ترجمه شده پرسشنامه SGA (Subjective global assessment - Diagnosing Malnutrition)، سوء‌تغذیه بیماران مورد ارزیابی قرار گرفت.
نتایج: از 60 بیمار بستری شده، 17 نفر (3/28%) دارای وضعیت تغذیة مناسب ارزیابی شدند. این در حالی است که 43 نفر (6/71%) از بیماران دچار سوء تغذیه خفیف تا شدید طبقه‌بندی شدند. همچنین وضعیت تغذیه بیماران بین زنان و مردان از نظر آماری تفاوت معناداری نداشت (838/0 p-value=). در این مطالعه 7/26 درصد از بیماران دارای سوء تغذیه خفیف تا متوسط (فاصله اطمینان 95% محدودة 15 تا 3/38) و 45 درصد از بیماران دچار سوء‌تغذیه شدید (فاصله اطمینان 95% محدودة 7/31 تا 7/56) بودند. آلبومین از نظر آماری با سوء تغذیه رابطة معناداری داشت (0004/0p-value=).
نتیجه‌گیری: برای بهبود پیامدهای درمان و کاهش هزینه‌های بستری، غربالگری تغذیه‌ای و شناسایی افراد نیازمند درمان تغذیه‌ای، به ویژه در بیماران ترومایی شدید، توصیه می‌شود.

چکیده مقدمه: برای بهبود سطح آموزش دستیاران ارتوپدی و بهبود خدمت‌رسانی به بیماران در سیستم آموزشی درمانی ایران، در قدم اول لازم است که اطلاعاتی در مورد وضعیت کنونی آموزش علمی، عملی و پژوهشی دستیاران به دست آید.
روش‌ها: در این طرح پژوهشی در وهله اول بررسی کریکولوم آموزشی اجرایی در 14 مرکزاز 6 دانشگاه علوم پزشکی مختلف انجام شد و در وهله بعد به بررسی منابع انسانی، زیرساخت‌ها، امکانات و تجهیزات اتاق عمل، نتایج آموزشی و پژوهشی و اجرای منظم آزمون‌های عملی و عملکرد دستیاران در سال‌های رزیدنتی پرداختیم. تمامی موارد فوق در قالب پرسشنامه‌ای کامل و جامع طراحی شد. این پرسشنامه از جانب انجمن علمی ارتوپدی ایران، توسط سایت فرم‌افزار به صورت لینک برای رؤسای بخش‌های این مراکز ارسال و پاسخ‌ها بررسی شد. ارتباط امکانات و تجهیزات با میزان قبولی در امتحان بورد تخصصی ارتوپدی در این پرسشنامه سنجیده شد.
یافته‌ها: در بین مراکز بررسی شده تنها 20 درصد به طور مشخص معیارهای کوریکولوم آموزشی ایران را در تمام زمینه‌های منابع انسانی، آموزشی و پژوهشی کامل رعایت کرده بودند.
نتیجه‌گیری: مراکز آموزشی ارتوپدی ایران باید در فواصل منظم روش‌های نوین آموزشی مراکز معتبر جهانی و کوریکولوم کشوری را بررسی کنند. همچنین سیستم‌های نظارتی نیز باید به طور مستمر بر روند آموزش دستیاران تخصصی ارتوپدی نظارت کنند تا استاندارد‌سازی و یکسان‌سازی خدمات، تجهیزات و برنامه آموزشی بخش‌های داخل کشور به نحو مطلوب انجام شود.
 

چکیده پس‌زمینه: بیماری جدید کووید-19 برای نخستین بار در دسامبر 2019، در ووهان چین دیده شد. طی پاندمی کووید-19، جراحی‌های غیراورژانسی به تأخیر افتادند و تشکیلات و منابع مراقبت سلامت برای ارائة خدمات کارآمد به تعداد بالای بیماران مبتلا به کووید-19 سازماندهی شدند. بنابراین، رویکرد به بیماران ترومایی که مبتلا به کووید-19 هستند، مسئله‌ای چالش‌برانگیز است که نیازمند توجه ویژه و شرایط مراقبت بهداشتی مخصوص است.
مواد و روش‌ها: این مطالعه کوهورت گذشته‌نگر در بیمارستان رجائی که مرکز اصلی تروما در جنوب ایران بود، بین ماه‌های مارس تا اوت سال 2020، از زمان شروع پاندمی کووید-19 انجام شد. عفونت کووید-19 چه با سی‌تی‌اسکن مثبت و چه با تست پی‌سی‌آر (PCR)، مثبت در نظر گرفته شد. داده‌های مربوط به تروما نظیر مکانیسم و الگوی تروما و جراحت و مداخلات جراحی انجام شده روی بیماران مشکوک ثبت شدند. خصوصیات پایه نظیر سن، جنس، مصرف سیگار و بیماری‌های همراه نیز جمع‌آوری شدند. نیاز به پذیرش در آی‌سی‌یو (ICU) و میزان مرگ و میر موارد کووید و غیرکووید به عنوان متغیرهای نتیجه بررسی و با یکدیگر مقایسه شدند.
نتایج: طی یک دورة شش ماهه در پاندمی کووید-19، 9248 بیمار به مرکز ترومای ما مراجعه کردند. در حالی که 222 بیمار، مشکوک به عفونت کرونا بودند، 64 مورد مثبت شدند که میانگین سنی‌شان 44 سال بود. از بین این 64 بیمار کووید-19 مثبت، 33 بیمار با میانگین سنی 36/4 سال جراحات ارتوپدی داشتند. 23 بیمار تحت درمان جراحی ناشی از جراحات ارتوپدی قرار گرفتند. 24 بیمار قربانی تصادفات وسایل نقلیه موتوری بودند که شامل 7 مورد شکستگی لگن و استابولوم می‌شد. میزان مرگ و میر موارد مثبت کووید-19، 15/6% (10 بیمار از 64 مورد) و در افراد کووید-19 منفی، 10/1% بود (16 بیمار از 158بیمار). اختلاف چندان مشهود نبود (25%=p). آنالیز چندمتغیره اثر عوامل پایه و مربوط به تروما بر میزان مرگ و میر نشان داد که سن بالاتر (p=%001)، عفونت کووید-19 (p=%033) و پروسة جراحی (p=%038) عواملی هستند که ضعیف‌ترین پیش‌آگهی برای مرگ و میر را دارند.
نتیجه‌گیری: میزان مرگ و میر بیماران ترومایی با عفونت کووید-19 مثبت 15/6% بود (10 بیمار). سن بالاتر، عفونت کووید-19 و پروسة جراحی عوامل با پیش‌آگهی ضعیفی بودند که از نظر آماری با مرگ و میر بیشتری همراه بودند.
 
 

چکیده مقدمه: تابحال در رابطه با این موضوع که آیا سابقه رادیوتراپی جهت درمان سرطان پستان می تواند منجر به افزایش میزان تهوع و استفراغ در اعمال جراحی ارتوپدی اندام فوقانی گردد، اطلاعات دقیقی در دست نیست لذا بر آن شدیم تا مطالعه حاضر را با هدف مقایسه تهوع و استفراغ پس از اعمال جراحی ارتوپدی اندام فوقانی در دو گروه با و بدون سابقه رادیوتراپی پستان به انجام برسانیم.

روش کار: تعداد 90 بیمار ( 45 نفر با سابقه رادیوتراپی- 45 نفر سالم) در طی سالهای 99-1398 که کاندید اعمال جراحی ارتوپدی اندام فوقانی بودند به روش نمونه گیری در دسترس وارد مطالعه شدند و پس از اتمام عمل جراحی از نظر بروز تهوع و استفراغ به کمک ابزار Rhodes Index مورد مقایسه قرار گرفتند. داده های جمع آوری شده به کمک آزمون های شاپروویلک و تی تست با در نظر گرفتن میزان معناداری مقدار P کمتر از 05/0 مقایسه شدند.

نتایج: شیوع تهوع و استفراغ پس از اعمال جراحی ارتوپدی اندام فوقانی در 100% افراد با سابقه رادیوتراپی پستان و در افراد بدون سابقه رادیوتراپی، شیوع تهوع و استفراغ برابر 40 درصد (18 نفر) بود(001/0=P). انحراف معیار ± میانگین نمره کلی تهوع و استفراغ پس از عمل جراحی در گروه بیماران با سابقه رادیوتراپی 29/5±51/25 به صورت معناداری بالاتر از گروه افراد سالم( 45/3±19/14 ) بود (003/0=P).

نتیجه گیری: سابقه رادیوتراپی پستان می تواند منجر به تشدید و افزایش تعداد دفعات بروز تهوع و استفراغ پس از اعمال جراحی ارتوپدی اندام فوقانی گردد.

چکیده بافت‎های ارتوپدی مانند استخوان‎ها، غضروف‎ها و تاندون‎ها شامل سلول‎هایی هستند که برای کشت و بازسازی بافت آسیب‎دیده دشوار هستند. تعداد کمی از سلول‎هایی که سلول‎های بنیادی نامیده می‎شوند، توانایی خود نوسازی و تمایز به سلول‎های بافت همبند، شامل استخوان، غضروف، تاندون و لیگامان را دارند. پیشرفت اخیر در تحقیقات سلول‎های بنیادی منجر به تلاشی هیجان‎انگیز برای بکارگیری سلول‎های بنیادی در بازسازی بافت ارتوپدی شده است. در این بررسی خلاصه‎ای از یافته‎های اخیر در مورد استفاده بالینی بالقوه از (Mesenchymal Stem Cells)MSCs در برنامه‎های ارتوپدی به‎عنوان مثال عدم جوش‎خوردگی استخوان، استخوان‎سازی ناقص، نقص در غضروف انسان، استئوآرتریت و آرتریت روماتوئید و درک بهتر از مسائل مربوط به تحقیقات سلول‎های بنیادی و همچنین هدف بالقوه درمانی از این سلول‎ها در عمل جراحی ارتوپدی ارائه شده است.

چکیده اعمال جراحی خارج کردن سخت افزارهای ارتوپدی جزء شایعترین اعمال الکتیو ارتوپدی می باشد. باورها و نظرات جراحان ارتوپد در مورد خارج کردن وسایل ارتوپدی متفاوت است.راهکار مبتنی بر شواهدی در مورد خارج کردن وسایل ارتوپدی وجود ندارد.  در این مطالعهآینده نگر، کلیه بیمارانی که برای جراحی خارج کردن وسیله ارتوپدی دربیمارستانهای امام خمینی و بوعلی سینای ساری بستری شده بودند و به اتاق عمل منتقل گردیدند، مورد بررسی قرار گرفتند. ۱۴0 نفر شامل۹0مرد (۶۴.۵٪)و۵۰زن (۳۵.۵٪) با میانگین سنی 18.48±35.54سال(95-18سال)وارد مطالعه شدند . بیشترین محل آناتومیک ساق با 39(7/27 درصد) و ران با 21 مورد (9/14 درصد) و کمترین محل لگن با 1(7/0 درصد) و شانه با 2 مورد (4/1 درصد)بود. 26 بیمار( 18.5%) به دلیل موارد الکتیو (توصیه جراح و انتخاب بیمار)جراحی شدند.مدت عمل جراحی و طول مدت بسستری در این بیماران به طور متوسط به ترتیب 12/33 دقیقه و 44/4 روز بود.   تصمیم گیری در مورد درآوردن قطعات ارتوپدی سخت بوده و نیازمند توجه به همه مسائل و اندیکاسیون های موجود می باشد.با توجه به کمبود منابع مالی و نیروی کار بیمارستانی، می توان با کم کردن علل خارج سازی الکتیو، به بیماران ضروری تر رسیدگی کرد

چکیده درمان با پلاسمای حاوی پلاکت با غلظت بالا گسترش زیادی یافته و در 5 سال اختیر کاربرد آن در ارتوپدی افزایش یافته است. غنی بودن فاکتورهای رشد نقش مهمی در بهبود دارد و پلاسمای حاوی پلاکت با غلظت بالا می‌تواند از طریق مکانیسم‌های متعدد باعث احیای مجدد بافت شود. کاربردهای بالینی و جراحی شامل فیوژن ستون فقرات، کندروپاتی، استئوآرتریت زانو، تندینوپاتی، ضایعات حاد و مزمن بافت نرم، افزایش بهبودی بعد از بازسازی مجدد رباط، و سفتی عضلات می‌باشند. به هرحال در بسیاری موارد، شواهد بالینی محدودی در مورد کاربرد پلاسمای حاوی پلاکت با غلظت بالا وجود دارد. به علاوه، برای درک تغییرپذیری، وجود نظام طبقه‌بندی و شناسایی تفاوت بین محصولات ضروری می‌باشد.

چکیده پیش‌زمینه: انجام عمل جراحی در سمت یا محل اشتباه، یا برروی شخص اشتباه و یا عمل جراحی اشتباه، با وجود اینکه شایع نیستند ولی وقوع آن دهشتناک است. در این مقاله، شیوع جراحی در «محل اشتباه» در بین اعضای انجمن جراحی ارتوپدی ایران بررسی شده است.مواد و روش‎ها: تعداد ۷۳۶ پرسشنامه یک صفحه‌ای مبنی بر درخواست گزارش از وجود تجربه شخصی و یا اطلاع از رخداد «جراحی اشتباه» در طی ۲ سال گذشته برای تمامی اعضای انجمن جراحان ارتوپدی ایران ارسال شد. با تمامی اعضاء تماس تلفنی برقرار شد تا از دریافت پرسشنامه اطمینان حاصل گردد و تقاضا شد پاسخ آن سریع‎تر ارسال شود. اطلاعات پرسشنامه‎‌های باز پس فرستاده شده، مورد بررسی قرار گرفتند.یافته‌ها: از ۷۳۶ پرسشنامه ارسالی به اعضای انجمن، به ۵۴ پرسشنامه پاسخ داده شد (۵/۷%). ۳۶۸ عضو (۵۰%) اعلام نمودند که موردی از جراحی در «محل اشتباه» نداشته، ندیده و یا نشنیده‎اند.۳۱۳ عضو (۴۲/۵%) هیچ پاسخی به پرسشنامه و تلفن ندادند. از ۵۴ پرسشنامه پاسخ داده شده، ۲۹ نفر از بروز چنین اشتباهی در ۴۰ مورد اطلاع داشتند که شامل ۳۲ اشتباه در محل جراحی و ۸ اشتباه در سمت جراحی بود.نتیجه گیری: میزان پاسخ اعضای انجمن جراحان ارتوپدی ایران به سوالات مربوط به جراحی «اشتباه» کم است. شاید استفاده از ی پروتکل سختگیرانه برای پیشگیری از جراحی در محل یا سمت اشتباه تعداد اشتباهات در یک اتاق عمل شلوغ را کاهش می دهد.

چکیده

چکیده پیش‌زمینه: ارائه خدمات با کیفیت بالا مستلزم تداوم در کسب اطلاعات به‌روز می‌باشد. این پژوهش بر آن بود که رفتار اطلاع‌یابی متخصصان ارتوپدی ایران را بررسی نموده و با مقایسه روش‌ها و منابع موجود در این عرصه راهکارهای عملی را جهت بهره‌گیری مناسب ارایه دهد.مواد و روش‌ها: در یک مطالعه پیمایشی در شانزدهمین کنگره سالانه انجمن جراحان ارتوپدی ایران، شیوه‌های به‌روزرسانی دانش متخصصان ارتوپدی ایران بررسی شد. برای جمع‌آوری داده‌ها از یک پرسشنامه محقق‌ساخته استفاده گردید. این پرسشنامه به نحوه جستجوی پاسخ سئوالات بالینی، میزان استفاده از منابع جدید، منابع مورد استفاده برای افزایش دانش فردی در زمینه موضوع مورد علاقه پاسخ داد. از کل ثبت‌نام کنندگان کنگره، ۱۷۸ نفر در این نظرسنجی شرکت کردند.یافته‌ها: کتب مرجع اصلی‌ترین منبع مورد استفاده توسط بیشتر متخصصان ارتوپدی بود. سمینارها و کنگره‌های ارتوپدی و سپس مجلات تخصصی به ترتیب منابع اطلاعاتی بعدی را تشکیل دادند. کسب اطلاعات چهره به چهره از سایر همکاران ارتوپد یکی از روش‌های متداول دانش‌افزایی و پاسخ به سئوالات بالینی بود. 45% از پاسخ‌دهندگان نیز برای کسب اطلاعات به‌روز ارتوپدی از اینترنت استفاده می‌کردند.نتیجه‌گیری: تعداد اندکییاز متخصصان شرکت کننده در این تحقیق از اینترنت و پایگاه‌های اطلاعاتی آنلاین برای دانش‌افزایی و کسب اطلاعات به‌روز استفاده می‌کردند.

چکیده پیش‌زمینه: احتمال آلودگی به ویروس هپاتیت C یک بار تماس از طریق سوراخ شدن پوست ۲/۷ تا ۱۰ درصد است و تست الیزا (Elisa) شواهد ابتلا را با بیش از 99% حساسیت نشان می‌دهد. هدف از این مطالعه بررسی خطر ابتلای پزشکان و سایر کارکنان بخش ارتوپدی تروما به این ویروس براساس اندازه‌گیری میزان مثبت بودن سرولوژیمصدومین بستری بود.مواد و روش‌ها: در یک مطالعه توصیفی بر روی ۶۷۰  مصدوم بستری در بخش ارتوپدی بیمارستانی در مشهد، در یک دوره یک ساله (۱۳۸۳-۱۳۸۲) تست سرولوژی برای هپاتیت C با تست اِلیزا انجام پذیرفت.یافته‌ها‌: از ۶۷۰  بیمار ۲۵ نفر (۲۲ مرد و ۳ زن) با میانگین سنی ۳۸/۷سال (۱۵ ماه تا ۹۷ سال) تست هپاتیتCC مثبت داشتند که ۳/۹ درصد ابتلا در مردان و ۲/۸ درصد زنان را تشکیل می‌داد.نتیجه‌گیری: این مطالعه نشان می‌دهد که جراحان، به‌خصوص کسانی که با بیماران ترومایی برخورد دارند، بایستی اصول استاندارد محافظت در برابر انتقال این ویروس بالقوه خطرناک را رعایت نمایند.