مجله جراحی استخوان و مفاصل ایران

چکیده پیش‎زمینه: کمردرد یکی از شایع‎ترین بیماری‎هایی است که شخص را نیازمند مداخله پزشکی می‎کند. از آن­رو که جراحی آخرین راه درمان است، پیش‎بینی برنامه‎ریزی روند انجام جراحی مفید و تا حدی ضروری به نظر می‏رسد،که لازمه آن در قدم اول داشتن مدل بیومکانیکی صحه‎گذاری شده براساس اطلاعات آناتومیکی ستون‎فقرات بیمار است. با وجود پیشرفت بسیار در این زمینه همچنان نیاز به مدلی که هم بتواند پارامترهای آناتومیکی مهم را در بربگیرد و هم از نظرکاربرد کلینیکی قابل استفاده باشد، احساس می‎شود.
مواد و روش‎ها: هدف این مقاله توسعه مدل اجزا محدود شخصی‎سازی شده ستون‎فقرات کمری با تعداد 23 پارامتر آناتومیکی است. داده‎های اولیه از عکس رادیولوژی میانگین افراد سالم استخراج شده و در نرم‎افزار کتیا طراحی شده است. سپس مدل دقیق اجزا محدود در نرم‎افزار آباکوس تهیه گردیده است و نتایج محدوده حرکتی سگمنت‎های حرکتی در حرکات فلکشن، اکستنشن و خم‎شدن به چپ و راست با نتایج مطالعه تجربی موجود در ادبیات تحقیق صحه‎گذاری شده­است.
یافته‎ها: به منظور مشاهده کاربرد مدل پارامتری شخصی‎سازی شده از ستون‎فقرات کمری، مدلی از یک بیمار پس از جراحی فیوژن ناحیه کمری ارائه شد و نتایج محدوده حرکتی سگمنت‎های حرکتی و فشار می اندیسکی با مدل سالم مقایسه گردید.
نتیجه‎گیری: باتوجه به اینکه نتایج قابل قبولی در هر مرحله مشاهده گردید، می‎توان با داشتن مدل پارامتری شخصی‎سازی شده وگسترش مدل برای هر بیمار، به پیش‎بینی نتیجه عمل جراحی فیوژن و مقایسه نتایج بیومکانیکی در صورت کمتر یا بیشتر کردن سطوح فیوژن پرداخت که می‎تواند گام موثری در کلینیک باشد.
 

چکیده پیش‎زمینه: عمل تعویض مفصل زانو براساس راستای مکانیکی استوار است. در روش راستای کینماتیک، به اندازه ضخامت استخوان و غضروف فرسایش یافته و نیز ضخامت استخوان و غضروف و تیغ اره برداشته شده از دیستال و پشت کوندیل‎های فمور، فلز کمپوننت و سیمان فمور جایگزین می‎شود. در این مطالعه، نتایج دو روش در «تعویض مفصل زانو» مقایسه شدند. مواد و روش‎ها: در یک مطالعه کارآزمایی بالینی، بر روی ٩٠بیمار (٢ گروه ٤٥ نفری)، دو روش راستای مکانیک و کینماتیک برای تعویض مفصل زانو بکار گرفته شد. یک سال بعد از عمل، بیماران دو گروه از نظر تعداد روزهای بستری، نمره «لی‎شلم»، میزان رضایت‎مندی و زمان کنار گذاشتن واکر مقایسه شدند. یافته‎ها: ٧٣ بیمار در زمان پیگیری مراجعه نمودند (٣٧ بیمار گروه کینماتیک و ٣٦ بیمار گروه مکانیک). بین میانگین هموگلوبین قبل از عمل در دو گروه تفاوت معنی‌داری وجود نداشت؛ ولی میانگین هموگلوبین بعد از عمل بین دو گروه معنی‌دار بود (٠/٠٠١=p < /em>). بین میانگین رضایت‎مندی از عمل جراحی در دو گروه تفاوت معنی‌دار وجود نداشت در حالی که تفاوت میانگین نمرات معیار امتیازدهی «لی‌شلم» در دو گروه معنی‌دار بود (٠/٠٠١=p < /em>). نتیجه‌گیری: در مجموع نتایج نشان داد که در تعویض مفصل با روش کینماتیک، درد بیمار کمتر، برگشت به فعالیت روزمره زودتر، خونریزی عمل جراحی کمتر و رضایت‎مندی بیمار بیشتر است.