مجله جراحی استخوان و مفاصل ایران

چکیده چکیده:
مقدمه: سوءتغذیه یک مشکل دست‌کم گرفته شده در جمعیت بستری در بیمارستان‌های عمومی است. اگرچه اکثر پزشکان از خطر سوءتغذیه آگاه هستند اما نیمی از بیماران مبتلا به سوء‌تغذیه در طول اقامت در بیمارستان شناسایی نمی‌شوند. این مطالعه با هدف بررسی میزان شیوع سوء‌تغذیه در بیماران ترومای ارتوپدی ناشی از حوادث ترافیکی انجام شد.
روش اجرا: تعداد 60 بیمار به روش تصادفی ساده از بین بیماران ترومای ارتوپدی ناشی از حوادث ترافیکی انتخاب شدند. متغیرهای مورد نیاز از جمله سن، جنس، قد، وزن، سطح آلبومین، تعداد لنفوسیت و گلبول‌های سفید از طریق پرسش از بیمار و یا از پرونده بیمار استخراج و ثبت شد. علاوه بر آن، با استفاده از فـرم ترجمه شده پرسشنامه SGA (Subjective global assessment - Diagnosing Malnutrition)، سوء‌تغذیه بیماران مورد ارزیابی قرار گرفت.
نتایج: از 60 بیمار بستری شده، 17 نفر (3/28%) دارای وضعیت تغذیة مناسب ارزیابی شدند. این در حالی است که 43 نفر (6/71%) از بیماران دچار سوء تغذیه خفیف تا شدید طبقه‌بندی شدند. همچنین وضعیت تغذیه بیماران بین زنان و مردان از نظر آماری تفاوت معناداری نداشت (838/0 p-value=). در این مطالعه 7/26 درصد از بیماران دارای سوء تغذیه خفیف تا متوسط (فاصله اطمینان 95% محدودة 15 تا 3/38) و 45 درصد از بیماران دچار سوء‌تغذیه شدید (فاصله اطمینان 95% محدودة 7/31 تا 7/56) بودند. آلبومین از نظر آماری با سوء تغذیه رابطة معناداری داشت (0004/0p-value=).
نتیجه‌گیری: برای بهبود پیامدهای درمان و کاهش هزینه‌های بستری، غربالگری تغذیه‌ای و شناسایی افراد نیازمند درمان تغذیه‌ای، به ویژه در بیماران ترومایی شدید، توصیه می‌شود.

چکیده مقدمه: شکستگی دیستال رادیوس (زند زبرین) بسیار شایع است. این شکستگی می‌تواند در همة گروه‌های سنی رخ دهد. روش‌های مختلفی برای درمان این نوع شکستگی‌ها وجود دارد. بررسی نتایج درمان شکستگی دیستال رادیوس با کاربرد فیکساتور خارجی به همراه پین‌گذاری زیرپوستی (bridging external fixator + (percutaneous pinning هدف ما در این مطالعه است.
مواد و روش‌ها: این مطالعة مقطعی بین سال‌های 1397 تا 1400، در مرکز آموزشی درمانی بیمارستان کاشانی در شهر اصفهان، بر روی 72 بیمار انجام شد. شکستگی بیماران از نوع فرناندز 3، 4 و 5 بود و تحت درمان فیکساتور خارجی و پین‌گذاری برای شکستگی دیستال رادیوس قرار گرفته بودند. بیماران در فواصل 3 و 6 ماه پس از عمل، تحت معاینه مجدد قرار گرفتند.
یافته‌ها: 72 بیمار در این مطالعه بررسی شدند. میانگین سنی 2/44 سال بود. 55 درصد از بیماران مرد و بقیه زن بودند. شایع‌ترین علت ایجاد شکستگی، تصادفات وسایل نقلیه بود. 4 مورد بدجوش‌خوردگی (malunion)، 4 مورد آسیب عصب رادیال سطحی، 2 مورد شل‌شدگی فیکساتور خارجی و 6 مورد عفونت سطحی در نتایج مطالعه یافت شد.
نتیجه‌گیری: کاربرد فیکساتور خارجی یک روش درمانی مناسب برای درمان شکستگی‌های دیستال رادیوس، همراه با عوارض کم و سطح رضایت بالای بیمار است.

چکیده پیش‌زمینه: استابولوم در حوادث با انرژی زیاد و در اثر ضربه شدید دچار شکستگی می‌شود. درمان جراحی این شکستگی‌ها می‌تواند عوارض مختلفی مانند عفونت و استخوان‌سازی نابجا داشته باشد. در این مطالعه، ما قصد بررسی عوارض کوتاه مدت درمان جراحی شکستگی استابولوم را داریم.
مواد و روش‌ها: در یک مطالعه مقطعی که بین سال‌های 1397 تا 1400، در مراکز اموزشی درمانی اصفهان انجام شد بیمارانی که تحت عمل جراحی شکستگی استابولوم قرار گرفته بودند، در فواصل 3 و 6 ماه پس از عمل، تحت معاینه مجدد قرار گرفتند.
یافته‌ها: 65 بیمار در این مطالعه بررسی شدند. میانگین سنی 90/46 سال بود و 3/72 درصد مرد و بقیه زن بودند. شایع‌ترین علت شکستگی، تصادف با وسایل نقلیه بود. در این بررسی 5 مورد شواهد آسیب غضروف و کاهش فضای مفصلی، 2 مورد استخوان‌سازی نابجا، 4 مورد عفونت سطحی و یک مورد عفونت عمقی یافت شد. همچنین 4 مورد آسیب عصب سیاتیک نیز دیده شد که به علت نروآپراکسی بود که این بیماران بعد از 4 ماه بهبودی پیدا کردند.
نتیجه‌گیری: به نظر می‌رسد درمان جراحی شکستگی استابولوم روشی با نتایج مناسب برای درمان این نوع شکستگی‌ها است.
 

چکیده مقدمه: همی‌آرتروپلاستی هیپ روش رایج مورد استفاده برای درمان شکستگی گردن فمور در افراد مسن است. با توجه به شدت تخریب استخوان از دو روش بایپولار سیمانی و غیرسیمانی استفاده می‌شود.
روش‌ها: در اﯾﻦ ﻣﻄﺎﻟﻌه «آﯾﻨﺪه ﻧﮕﺮ»، 60 نفر از افراد ﺑﺎﻻی 70 ﺳﺎل که ﺑﻪ ﻋﻠﺖ ﺷﮑﺴﺘﮕﯽ ﮔﺮدن ﻓﻤﻮر در طی دو سال، ﺑﻪ ﻣﺮاﮐﺰآﻣﻮزﺷﯽ درﻣﺎﻧﯽ ﺷﻬﺮ اﺻﻔﻬﺎن ﻣﺮاﺟﻌﻪ ﮐﺮده بودند، به دو گروه تقسیم شدند. گروه اول: به روش بای پولار سیمانی و گروه دوم: به روش بای پولار غیرسیمانی تحت درمان قرار گرفتند. شدت درد، کیفیت زندگی و عملکرد هیپ طی 6 ماه پس از عمل با استفاده از معیارهای VAS، پرسشنامه SF-36 وسیستم امتیازبندی هاریس بررسی شد.
یافته‌ها: میانگین ﺷﺪت درد، کیفیت زندگی و عملکرد هیپ در فواصل 3 و 6 ماه پس از جراحی تفاوت معناداری نداشت.
نتیجه‌گیری: به نظر می‌رسد دو روش جراحی سیمان‌گذاری شده و غیرسیمان‌گذاری شده، از نظر میزان درد، کیفیت زندگی و عملکرد هیپ تفاوت قابل ملاحظه‌ای با یکدیگر ندارند. در کل، هر دو روش می‌توانند در کوتاه مدت نتایج خوبی در جراحی شکستگی گردن فمور داشته باشند.