مجله جراحی استخوان و مفاصل ایران

چکیده چکیده: فیکساسیون شکستگی با استفاده از پلاک در طول زمان تکامل یافته است. این پیشرفت هم در انواع وسیله‌های مورداستفاده، مانند تولید پلاک‌های لاکینگ و هم در رویکرد مفهومی جراحان ارتوپد، مانند احترام به بافت نرم و حداقل دست‌کاری آن، مشهود است. به‌طور خلاصه، پلاک‌های لاکینگ به‌عنوان فیکساتورهای اینترنال عمل می‌کنند، به‌طوری‌که پلاک به‌عنوان راد و پیچ‌ها نقش شنز پین‌ را ایفا می‌کنند. این ساختار که به‌عنوان یک واحد محکم و یکپارچه عمل می‌کند، کمتر به کیفیت استخوان وابسته است و این ویژگی آن را به ‌خصوص در فیکساسیون شکستگی‌های سطح مفصلی و شکستگی‌های متافیزیال، به ویژه با رویکردهای کمتر تهاجمی، مفید می‌سازد. پیشرفت‌های متعدد در تکامل این پلاک‌ها، مانند  Variable Angle Platesو LCP (Locking Compression Plates) اختیار عمل قابل‌توجهی را برای جراحان در حین عمل فراهم می‌آورد. درک مفاهیمی مانند Working Length And Screw density کمک زیادی به جراحان در قرار دادن پیچ‌ها می‌کند. اگرچه هیچ کنترااندیکاسیون قطعی برای استفاده از پلاک‌های لاکینگ وجود ندارد، اما استفاده از آن‌ها در شکستگی‌های ساده دیافیزال توصیه نمی‌شود. با ارزیابی مستمر طراحی، بیومکانیک و درک مفاهیم جراحی، اطمینان داریم که در آینده نزدیک، پلاک‌های لاکینگ جدیدتر و پیشرفته‌تری از طریق همکاری جراحان ارتوپد و مهندسان توسعه خواهند یافت. این بهبود مستمر نشان‌دهنده طبیعت پویای تکنولوژی ارتوپدی و تکنیک‌های جراحی در مدیریت شکستگی‌ها است.

چکیده چکیده:
پیش زمینه: وجود ارتباط بین بیماری دیابت ملیتوس و مشکلات سیستم عضلانی استخوانی در بسیاری از مطالعات پیشین اثبات شده است.هدف اصلی ما مطالعه شیوع بالا بودن قند خون (دیابت یا پره دیابت) در بیماران با شکایت درد شانه بوده و هم چنین پاسخ به این سوال است که آیا اندازه گیری سطح قند خون در این بیماران منطقی است؟

روش: در یک دوره یک ساله ازابتدای بهمن ماه 1398 تا ابتدای بهمن ماه 1399 بیماران مراجعه کننده به درمانگاه تخصصی شانه با شکایت درد شانه وارد این مطالعه مقطعی شدند.بیماران واجد شرایط بعد از اخذ رضایت آگاهانه مورد بررسی قرار گرفتند. یک چک لیست واخد شامل: داده های دموگرافیک ، سطح گلوکز ناشتای خون، تشخیص بیماری و اندکس توده بدنی (BMI) بودند.

یافته ها: 564 بیمار واجد شرایط وارد مطالعه شدند. از این 564 بیمار 106 بیمار ( 18.8%) مبتلا به دیابت بودند، 146 بیمار (25.9%) در مرحله پره دیابتی قرار داشتند و مابقی 312 بیمار( 55.3%) قند خون طبیعی داشتند. درصد بالاتری از مردان در مقایسه با زنان قند خون بالا داشتند( 54 درصد در مقابل 33.9 درصد). ارتباط معنی داری بین سطح گلوکز خون وپاتولوژی ایجاد کننده درد وجود نداشت(P = 0.191). .

نتیجه گیری: شیوع بالاتر اختلال قند خون در بیماران با درد شانه لازمه مطالعات بیشتر در این زمینه و تعریف گسترده تری از فاکتورهای پیششگویی کننده دیابت دارد. این نکته به ویژه در کشور ما که غربالکری فند خون به صورت روتین انجام نمی شود حایز اهمیت است.