نویسنده = Gerami, Mohammad hadi

ترومای ارتوپدی در پاندمی کووید-19 (مطالعه‌ای در یک مرکز سطح سه، جنوب ایران)

دوره 19، شماره 4، پاییز 1400، صفحه 137-144

https://doi.org/10.22034/ijos.2021.303863.1010

سید محمد طحامی، سید علی هاشمی، آرمین اکبرزاده، محمد هادی گرامی، امیر امینیان، سید امیررضا مصباحی، امین ضرابی، رسول صفری

چکیده پس‌زمینه: بیماری جدید کووید-19 برای نخستین بار در دسامبر 2019، در ووهان چین دیده شد. طی پاندمی کووید-19، جراحی‌های غیراورژانسی به تأخیر افتادند و تشکیلات و منابع مراقبت سلامت برای ارائة خدمات کارآمد به تعداد بالای بیماران مبتلا به کووید-19 سازماندهی شدند. بنابراین، رویکرد به بیماران ترومایی که مبتلا به کووید-19 هستند، مسئله‌ای چالش‌برانگیز است که نیازمند توجه ویژه و شرایط مراقبت بهداشتی مخصوص است.
مواد و روش‌ها: این مطالعه کوهورت گذشته‌نگر در بیمارستان رجائی که مرکز اصلی تروما در جنوب ایران بود، بین ماه‌های مارس تا اوت سال 2020، از زمان شروع پاندمی کووید-19 انجام شد. عفونت کووید-19 چه با سی‌تی‌اسکن مثبت و چه با تست پی‌سی‌آر (PCR)، مثبت در نظر گرفته شد. داده‌های مربوط به تروما نظیر مکانیسم و الگوی تروما و جراحت و مداخلات جراحی انجام شده روی بیماران مشکوک ثبت شدند. خصوصیات پایه نظیر سن، جنس، مصرف سیگار و بیماری‌های همراه نیز جمع‌آوری شدند. نیاز به پذیرش در آی‌سی‌یو (ICU) و میزان مرگ و میر موارد کووید و غیرکووید به عنوان متغیرهای نتیجه بررسی و با یکدیگر مقایسه شدند.
نتایج: طی یک دورة شش ماهه در پاندمی کووید-19، 9248 بیمار به مرکز ترومای ما مراجعه کردند. در حالی که 222 بیمار، مشکوک به عفونت کرونا بودند، 64 مورد مثبت شدند که میانگین سنی‌شان 44 سال بود. از بین این 64 بیمار کووید-19 مثبت، 33 بیمار با میانگین سنی 36/4 سال جراحات ارتوپدی داشتند. 23 بیمار تحت درمان جراحی ناشی از جراحات ارتوپدی قرار گرفتند. 24 بیمار قربانی تصادفات وسایل نقلیه موتوری بودند که شامل 7 مورد شکستگی لگن و استابولوم می‌شد. میزان مرگ و میر موارد مثبت کووید-19، 15/6% (10 بیمار از 64 مورد) و در افراد کووید-19 منفی، 10/1% بود (16 بیمار از 158بیمار). اختلاف چندان مشهود نبود (25%=p). آنالیز چندمتغیره اثر عوامل پایه و مربوط به تروما بر میزان مرگ و میر نشان داد که سن بالاتر (p=%001)، عفونت کووید-19 (p=%033) و پروسة جراحی (p=%038) عواملی هستند که ضعیف‌ترین پیش‌آگهی برای مرگ و میر را دارند.
نتیجه‌گیری: میزان مرگ و میر بیماران ترومایی با عفونت کووید-19 مثبت 15/6% بود (10 بیمار). سن بالاتر، عفونت کووید-19 و پروسة جراحی عوامل با پیش‌آگهی ضعیفی بودند که از نظر آماری با مرگ و میر بیشتری همراه بودند.

دررفتگی ضربه‌ای لگن از ناحیه‌ی اوبتوراتور به همراه فلج شدگی اعصاب فمورال- گزارشی درباره‌ی مورد نادر

دوره 17، شماره 1، زمستان 1397، صفحه 28-30

https://doi.org/10.22034/ijos.2020.121385

امید رضا مومن زاده، محمد هادی گرامی، علی رضا قاسمیه، بیتا حجت پناه

چکیده دررفتگی ضربه‌ای قدامی لگن از ناحیه‌ی اوبتوراتور یکی از نادرترین انواع دررفتگی در بین بزرگسالان است. در این مقاله گزارشی از مردی 30 ساله ارائه شده است که در اثر تصادف در قسمت لگن چپ خود احساس درد می‌کرده است. نتیجه‌ی عکسبرداری اشعه‌ی ایکس نشان داد که فرد دچار دررفتگی لگن از قسمت اوبتوراتور شده است. پالس‌های فمورال سمت چپ از سمت دیگر ضعیف‌تر بوده و در نیمه‌ی بالایی ران احساس گزگز داشته و همچنین قادر به باز کردن زانوی چپ خود نیز نبود. تحت بیهوشی عمومی دررفتگی جااندازی شده‌است. به مدت دو هفته بر روی محل مورد نظر کشش صورت گرفت. پس از یک ماه فرد قادر به باز کردن زانوی خود بوده و همچنین مجدداَ حس به قسمت بالایی ران بازگشت.