مجله جراحی استخوان و مفاصل ایران

چکیده پیش‎زمینه: رباط صلیبی قدامی (ACL) یکی از مهم‎ترین لیگامان‎های تثبیت کننده زانو می‎باشد. از آنجا که میزان بروز پارگی آن خصوصاً در ورزشکاران قابل توجه می‎باشد، بازسازی آن بسیار اهمیت دارد. در این مطالعه ما به مقایسه میزان بهبود عملکرد و رضایت در بیماران با پارگی رباط صلیبی قدامی که به روش همسترینگ 2 لایه یا همسترینگ 4 لایه بازسازی و قطر بیش از 6 میلی‎متر داشتند، پرداختیم. مواد و روش‎ها: 60 بیمار با پارگی رباط صلیبی قدامی که در یک دوره 4 ساله (96-1392) به مرکز درمانی بیمارستان امام خمینی (ره) اهواز مراجعه و تحت بازسازی ACL با استفاده از آرتروسکوپی به روش همسترینگ 2 لایه یا همسترینگ 4 لایه قرار گرفته بودند، به درمانگاه احضار شدند و مواردی نظیر رضایت از عمل جراحی، مدت زمان برگشت به فعالیت‎های روزانه و ورزشی قبلی، تعداد جلسات فیزیوتراپی پس از جراحی، عوارض عمل، محدوده حرکات زانو بعد از عمل، نمره پرسشنامه «لی‎شلم» ، در افراد بررسی و محاسبه شد. آزمون Independent sample t-test برای ارزیابی آماری داده‎های حاصل استفاده شد. یافته‎ها: نتایج دو گروه در هیچکدام از پارامترهای مورد بررسی با یکدیگر از لحاظ آماری اختلاف معناداری نداشتند. معیار «لی‎شلم» در گروه همسترینگ 4 لایه میانگین 05/91 داشت که مربوط به گرید عالی و در گروه 2 لایه مقدار میانگین برابر با 98/88 بود که مربوط به گرید خوب بود، که اگر چه با توجه به معیار «لی‎شلم» از لحاظ کلینیکی با یکدیگر اختلاف معنادار داشتند اما با توجه به اختلاف عددی کمی که بین دو میانگین وجود داشت از لحاظ آماری اختلاف معناداری بین دو گروه بدست نیامد (585/0 =P < /span>). نتیجه‎گیری: با توجه به اختلاف نداشتن نتایج عملکردی و بالینی به‎دست آمده از بیماران، یکسان بودن هر دو روش جراحی همسترینگ 2 لایه و 4 لایه در بازسازی رباط صلیبی قدامی مشاهده شد و هر دو روش جراحی به شرط آنکه قطر گرافت حاصله بیش از 6 میلی‎متر باشد، میزان موفقیت مشابه با نتایج قابل‎قبول نزدیک به هم حاصل می‎گردند.  

چکیده پیش‎زمینه: شکستگی هیپ در افراد مسن مشکلات زیادی برای سیستم درمان ایجاد می‌کند و درصد مرگ و میر بالایی دارد. با توجه به سن، بیماری‎های زمینه‌ای و کیفیت پایین استخوان این بیماران می‌توان به‎عنوان یک روش درمانی از همی­آرتروپلاستی با پروتز بای‎پولار استفاده کرد. هدف این مطالعه بررسی نتایج عملکردی این تکنیک جراحی و ارزیابی نمره پرسشنامه Harris Hip Score در بیماران مسن مبتلا به شکستگی اینترتروک درمان شده به روش همی-آرتروپلاستی می‎باشد. مواد و روش‎ها: در این مطالعه 40 بیمار با میانگین سنی 21/78 سال دچار شکستگی اینترتروکانتریک ناپایدار پس از جراحی به روش بای­پولار سیمانی تحت فالوآپ قرار گرفتند. ارزیابی‎ها به‎صورت بالینی و رادیوگرافیک انجام شد. برای همه بیماران پرسشنامه Harris Hip Score (HHS) تکمیل شد. یافته‎ها: از بیماران تحت مطالعه 4 بیمار پیگیری کامل نداشتند و 5 بیمار نیز در پیگیری فوت کردند. 31 بیمار (مرد=14، زن=17) به‎طور میانگین طی 85/29 ماه (10-36ماه) تحت پیگیری درمان قرار گرفتند. نمره پرسشنامه HHS برای 6 بیمار Excellent، 14بیمار good، 7 بیمار fair و 4 بیمار poor بود. متوسط HHS 12/85 (good) بود. نتیجه‎گیری: انجام جراحی به روش بای‎پولار سیمانی در درمان بیماران دچار شکستگی‎های اینترتروکانتریک ناپایدار و استئوپروتیک، نتایج بالینی و فانکشنال خوبی نشان داد و در بیماران درمان شده با این روش از طریق راه‎اندازی زودهنگام بروز عوارض ناخواسته ناشی از آمبولیت نشدن کمتر دیده شد. توسط HHS 12/85 (good) بود.

چکیده دیستال رادیوس یکی از مکان‌های شایع وقوع ژیانت سل تومور استخوانی می‌باشد. ژیانت سل تومور دیستال رادیوس که یک تومور تهاجمی اولیه استخوان است، به روش‌های مختلفی درمان می‌شود. ضایعات کوچک با کورتاژ و جایگزینی با سیمان ارتوپدی یا پودر جایگزین استخوان، استخوان آلوگرافت و یا اتوگرافت؛ وضایعات بزرگ با برداشتن وسیع و جایگزینی با گرافت مفصلی استخوانی از فیبولا اتوژن درمان می‌شوند. در این گزارش یک خانم ۴۲ساله که به‌علت عود تومور ژیانت سل به‌صورت برداشتن وسیع دیستال رادیوس و جایگزینی با گرافت استخوانی مفصلی از پروگزیمال فیبولا تحت درمان قرارگرفت، معرفی می‌شود.