نویسنده = Mahlisha Kazemi Shishavan, Seyyed Amir

مقایسه تثبیت خارجی با میله‌های داخل کانالی قابل‌انعطاف در درمان شکستگی‌های باز درجه سه استخوان‌های بلند اندام تحتانی کودکان

دوره 10، شماره 3، تابستان 1391، صفحه 114-120

https://doi.org/10.22034/ijos.2020.121069

حسین اصلانی، علی صدیقی، احمدرضا میربلوک، علی تبریزی، نیلسا دوراندیش، سید امیر محلیشا کاظمی شیشوان

چکیده پیش‌زمینه‌: بیشتر شکستگی‌های باز اطفال در اثر صدمات با انر‍ژی بالا رخ می‌دهند و درمان نامناسب می‌تواند با عوارضی همراه باشد. هدف از این مطالعه مقایسه نتایج دو روش درمانی تثبیت خارجی و میله داخل کانالی قابل انعطاف در این شکستگی‌ها بود. مواد و روش‌ها: در این مطالعه گذشته‌نگر، ۴۲بیمار با ۴۵ شکستگی باز فمور یا تیبیا که با یکی از دو روش تثبیت خارجی (۲۴ مورد) یا میله‌ داخل کانالی (۲۱ مورد) و در برخی موارد روش ترکیبی با پین درمان شده بودند، مقایسه شدند. نتایج از نظر عفونت، جوش‌خوردن، بدجوش‌خوردن و شکستگی مجدد بررسی گردید. ‌مدت زمان پیگیری یک سال بود. یافته‌ها: میانگین زمان جوش‌خوردگی در گروه تثبیت خارجی ۸/۳ ماه و گروه میله ۶/۳ ماه بود (۰/۰۵