دقت تشخیصی تصویربرداری رزونانس مغناطیسی متعارف برای پارگیهای تاندون ساباسکاپولاریس: یک مطالعه چندمرکزی مقطعی با آنالیز چندمتغیره
دوره 24، شماره 2، بهار 1405
https://doi.org/10.22034/ijos.2026.560184.1189
علیرضا روحانی، حمید افتخاری ممقانی، آران نیک پی، پریسا حاج علی اوغلی
چکیده هدف: پارگی تاندون ساباسکاپولاریس (SSC) تأثیر قابل توجهی بر عملکرد شانه دارد. این مطالعه با هدف ارزیابی دقت تشخیصی MRI متعارف ۱.۵ تسلا برای شناسایی پارگیهای SSC در جمعیت ایرانی و با استفاده از آرتروسکوپی به عنوان استاندارد طلایی طراحی شد.
روشها: یک مطالعه مقطعی چندمرکزی در سه بیمارستان دانشگاهی از سال ۱۴۰۲ تا ۱۴۰۴ انجام شد. ۱۸۵ بیمار کاندید آرتروسکوپی شانه که پیش از عمل، MRI متعارف ۱.۵ تسلا را تحت یک پروتکل استانداردتصویربرداری انجام داده بودند، وارد مطالعه شدند. تفسیرهای MRI توسط رادیولوژیست عضلانی-اسکلتی و یک جراح شانه ارتوپد بهطور مستقل و بدون اطلاع از دادههای بالینی و ارزیابیهای یکدیگربررسی و یافتههای آرتروسکوپی به عنوان مرجع استاندارد استفاده گردید. حساسیت، ویژگی، مقادیر پیشبین مثبت و منفی محاسبه و از رگرسیون لجستیک چندمتغیره برای شناسایی پیشبینهای مستقل دقت تشخیصی استفاده شد.یافتهها: در تشخیص هرگونه پارگی SSC، MRI متعارف حساسیت ۵۲.۳ درصد و ویژگی ۸۵.۴ درصد را در بین تمامی ارزیابها نشان داد. دقت تشخیصی بهطور قابلملاحظهای در بیماران مسنتر (بیش از ۶۵ سال) و زمانی که اندام غالب درگیر بود، بهبود یافت. آنالیز چندمتغیره نشان داد که سن بیمار، درگیری اندام غالب و پارامترهای خاص توالی MRI بهطور مستقل بر عملکرد تشخیصی تأثیر میگذارند.نتیجهگیری: MRI متعارف برای پارگیهای تاندون SSC حساسیت متوسط ولی ویژگی بالایی دارد. عملکرد آن بهطور معناداری تحت تأثیر سن بیمار، درگیری اندام غالب و پارامترهای تصویربرداری قرار میگیرد. این یافتهها بر نیاز به پروتکلهای تصویربرداری بهینهشده و رویکردهای تشخیصی جایگزین در مواردی که شک بالینی بالا است اما MRI منفی گزارش شده است، تأکید میکند.
