مجله جراحی استخوان و مفاصل ایران

چکیده چکیده: مقدمه: بیماری های ستون فقرات از شایع‌ترین علل مراجعه به کلینیک‌های ارتوپدی و از علل فراگیر جراحی‌های ارتوپدی است. جراحی ستون فقرات در کاهش درد و بهبود عملکرد در بیماران با شرایط خاص آرتروز مفید است. این مطالعه به بررسی علل جراحی مجدد در بیماران با جراحی قبلی ستون فقرات پرداخته شده است. مواد و روش‌ها: در مطالعه کوهورت گذشته‌نگر حاضر، تعداد 40 نفر از افراد مراجعه‌کننده به یک واحد آموزشی که تحت جراحی ستون فقرات قرار گرفته بودند و در زمان مراجعه بر اساس معیارهای تشخیصی و بالینی نیازمند عمل مجدد بودند، بررسی شدند. بیماران به‌صورت در دسترس انتخاب شدند اطلاعات دموگرافیک (شامل سن، جنسیت، بیماری زمینه‌ای و Body mass index (BMI)) توسط فرم جمع‌آوری اطلاعات از پرونده‌های بیماران جمع‌آوری شد. به‌علاوه، تشخیص بیماری ستون فقرات، نوع جراحی قبلی، تعداد فیوژن‌ها، سابقه تعداد عمل جراحی ستون فقرات، طبقه‌بندی Roussouly و T-score و هم‌چنین مقادیر پارامترهای رادیوگرافیک شامل sagittal vertical angle (SVA)، pelvic incidence (PI)، lumbar lordosis (LL)،sacral slope (SS) و pelvic tilt (PT) وارد چک‌لیست شدند. نتایج و بحث: شایع‌ترین علت جراحی ستون فقرات، تنگی کانال بود که در 37 بیمار وجود داشت. در مورد نوع عمل جراحی، شایع‌ترین جراحی دیسککتومی و فیوژن بود که به ترتیب در 30 بیمار (75 درصد) و 27 بیمار (5/67 درصد) انجام شده بود. بر اساس طبقه‌بندی Roussouly، 30 بیمار (75 درصد) 35 SS< درجه و 10 بیمار (25 درصد) SS>35 درجه داشتند. میانگین BMI بیماران 6/2±28/28 کیلوگرم بر مترمربع بود میانگین T-score در دانسیتومتری استخوان 06/1±8/1- بود. میانگین اندازه SVA برابر 19/2±12/7 سانتی‌متر، میانگین زاویه PI برابر 80/10±12/52 درجه، میانگین زاویه LL برابر 56/15±42/23 درجه، میانگین اندازه اختلاف زوایای PI و LL برابر 30/15±25/29 درجه، میانگین زاویه SS برابر 69/10±85/27 درجه و میانگین زاویه PT برابر 62/7±82/23درجه بود. اندازه SVA در 35 بیمار (5/87درصد) غیرنرمال بود، اندازه PI در 14 بیمار (35 درصد)، اختلاف PI و LL در 35 بیمار (5/87 درصد)، اندازه SS در 34 بیمار (85 درصد) و اندازه PT در 29 بیمار (5/72درصد) غیرنرمال بود. اختلاف معناداری در SVA، PI، اختلاف PI و LL، SS و PT بین گروه‌های نرمال و غیرنرمال وجود داشت (001/0 P-value<). سن بالا، سابقه بیماری‌های همراه، BMI بالا و ابتلا به استئوپنی و استیوپروز و هم‌چنین فاکتورهای حین عمل مثل عدم ‌اصلاح لوردوز کمری و sagittal balance و اصلاح زوایا در عمل جراحی موجب افزایش ریسک شکست در عمل جراحی و نیاز به عمل جراحی مجدد گردید. نتیجه‌گیری: استئوپنی و استیوپروز و عدم اصلاح لور دوز کمری و برقرار نشدن sagittal balance و یا اصلاح زوایا در عمل جراحی می‌توانند باعث نیاز به عمل مجدد بشوند.

چکیده مقدمه: استئوآرتریت مفصل لگن یک بیماری شایع است که ۱۰-۱۵٪ از افراد بالای ۶۰ سال را تحت تأثیر قرار می‌دهد و موجب درد و ناراحتی شدید می‌شود. درد کمر نیز در سالمندان شیوع بالایی دارد. سندرم لگن-ستون فقرات شامل رابطه بین دردهای ستون فقرات و بیماری‌های مفصل لگن و تغییرات پس از جراحی بازسازی لگن، به‌ویژه تعویض کامل مفصل لگن است. تأثیر این جراحی بر ساختار بیومکانیکی ستون فقرات و لگن به‌طور کامل شناخته نشده است. این مطالعه تغییرات معیارهای بالینی و رادیولوژیک راستای ساژیتال ستون فقرات را پس از تعویض کامل مفصل لگن بررسی می‌کند. مواد و روش‌ها: در این مطالعه، ۱۵ بیمار که تحت تعویض کامل مفصل لگن دریک بیمارستان قرار گرفتند، از نظر معیارهای رادیولوژیک (Sacral Slope، لوردوز کمری و فاصله S1-L1) و معیارهای بالینی شامل درد کمر (PSFS)، سطح فعالیت روزمره (PSEQ) و دامنه حرکت فلکسیون مفصل هیپ قبل و ۳ ماه پس از عمل ارزیابی شدند. نتایج و بحث: تغییرات رادیولوژیک پس از جراحی معنادار نبود، اما کاهش درد کمر (1/1 ± 01/5 -، 001/0 P<)، افزایش سطح فعالیت
(1/7 ± 47/23، 001/0 P<) و بهبود دامنه فلکسیون مفصل هیپ (62/19 ± 66/38 ، 001/0 P<) مشاهده شد. همچنین، بیماران با BMI بالاتر، بهبود فعالیت کمتری داشتند (047/0P=). نتیجه‌گیری: تعویض کامل مفصل لگن باعث کاهش درد کمر، بهبود فعالیت و افزایش دامنه حرکتی فلکسیون هیپ می‌شود، اما این تغییرات با معیارهای رادیولوژیک راستای ساژیتال مرتبط نیستند.

چکیده اسکولیوز ایدیوپاتیک نوجوانان (AIS) یک ناهنجاری سه‌بعدی ستون فقرات و عامل ناتوانی‌های جسمی-روانی است. درمان پیش ‌از جراحی برای بهبود ظاهر بیمار و حفظ عملکرد ستون فقرات حیاتی است. جراحی اصلاحی، تحرک و تعادل ستون فقرات را بازمی‌گرداند. در موارد دو انحنای هم‌زمان، فیوژن انتخابی با اصلاح یک انحنا، موجب اصلاح خودبه‌خودی انحنای دوم می‌شود. این روش به دلیل حفظ حرکت بیشتر ستون فقرات موردتوجه جراحان است، ولی کمبود اطلاعات، مانع استفاده گسترده از آن شده است. مطالعه حاضر فیوژن انتخابی توراکولومبار/لومبار را بررسی کرده و نتایج جراحی و عوارض آن را برای جراحان تشریح می‌کند تا انتخاب روش جراحی تسهیل شود. شواهد تأیید می‌کنند که فیوژن انتخابی توراسیک برای AIS مؤثر و ایمن است و اصلاح قابل توجهی را ارائه می‌دهد، کیفیت زندگی را بهبود می‌بخشد و عوارض کمتری در مقایسه با رویکردهای گسترده دارد. تحقیقات آینده معیارهای انتخاب بیمار را بهبود بخشیده و اثرات بلندمدت را بررسی کنند.

چکیده ازآنجایی‌که مال الایمنت اندام تحتانی اطراف زانو یک ریسک فاکتور مستقل برای پیشرفت آرتروز می‌باشد، یک روش برای جلوگیری از آن جراحی استئوتومی اطراف زانو است و یکی از عوارض نادر آن آسیب به شریان‌ها می‌باشد. در این مطالعه سه مورد ارائه شده شامل دو مرد 24 و 42 ساله و یک دختر 15 ساله که همه با تشخیص انحراف اندام تحتانی تحت استئوتومی زانو (پروگزیمال تیبیا یا دیستال فمو) قرارگرفته‌اند و پس از جراحی دچار آسیب شریانی شدند. تأخیر در تشخیص آسیب از حدود 1 ساعت تا حدود یک ماه پس از جراحی متغیر بود. بسته به نوع آسیب، تأخیر در تشخیص می‌تواند عوارض غیرقابل جبرانی داشته باشد که اصلاح این امر مستلزم معاینات دقیق‌تر پس از عمل و همچنین آگاه‌سازی بیمار نسبت به علائم هشدار آسیب عروقی می‌باشد.