مجله جراحی استخوان و مفاصل ایران

چکیده چکیده:
پیشینه: با توجه به شیوع بالای آسیب‌های رباط صلیبی قدامی، Anterior Cruciate Ligament (ACL)، تلاش‌هایی برای ترمیم این رباط انجام شده است تا آن را به آناتومی طبیعی نزدیک‌تر کند. استفاده از گرافت‌های تاندون نیمه‌تاندینوس و گراسیلیس ترکیبی (روش دورشته‌ای) روش رایج‌تری برای بازسازی رباط صلیبی قدامی (ACL) است. استفاده از اتوگرافت نیمه‌تاندینوس چهارگانه (روش تک‌رشته‌ای) ممکن است نتایج یکسانی داشته باشد. ما این دو تکنیک را در بازسازی ACL با هم مقایسه می‌کنیم.
روش‌ها: بیماران تحت بازسازی ACL در دوره‌ای یک‌ونیم‌ساله به دو گروه روش دو‌رشته‌ای یا تک‌رشته‌ای تقسیم شدند و نتایج با معاینات بالینی و پرسش‌نامة لیشولم () در پیگیری شش‌ماهه با هم مقایسه شدند.
نتایج: تعداد 39 بیمار زیر 30 سال شامل 19 بیمار دچار پارگی تک‌رشته‌ای و 20 بیمار پارگی دو‌رشته‌ای برای این مطالعه ثبت‌نام شدند. تفاوت معناداری بین دو گروه از نظر قد، وزن و شاخص تودة بدنی،  Body Mass Index(BMI)، وجود نداشت. نتایج آزمون‌های بالینی، عوارض، آزمون‌های پایداری لیشولم (Lysholm) و شیفت پیوت (Pivot Shift Stability Test) نیز یکسان بود.
نتیجه‌گیری: با توجه به شرایط بیمار و طول و قطر گرافت، می‌توان از اتوگرافت تک‌رشته‌ای یا دو‌رشته‌ای برای بازسازی ACL با نتایج نهایی مشابه استفاده کرد.