آلوگرافت تاندون دوگانة هالوسیس لانگوس و دیجیتورِم لانگوس بهعنوان انتخابی ایمن و مؤثر در جراحی ارتوپدی
دوره 21، شماره 2، بهار 1402، صفحه 54-61
https://doi.org/10.22034/ijos.2024.446116.1082
مهسا دلیانی، سارا طباطبایی، رضا سامانی پور، امیرحسین توکلی، سعید شاه حسینی دستجردی
چکیده چکیده:
پیشینه/ هدف: زمانی که اتوگرافت یا پیوند تاندون در دسترس یا ممکن نباشد، آلوگرافتهای تاندون ابزار ارزشمندی برای بازسازی بافتهای تاندون در چندین محل آناتومیک هستند. به منظور معرفی گرافت تاندون ایده آل، در تحقیق زیر، تاندون آلوگرافت خاصی فرآوری و مشخصه یابی شد.
روشها: آلوگرافت تاندون بهدستآمده از تاندون هالوسیس لانگوس (Hallucis Longus) و دیجیتورِم لانگوس (Digitorum Longus)، به نام تاندون دوگانه DT (Double Tendon)، از نظر پایداری ساختاری و همچنین سازگاری بیولوژیکیاش در شرایط آزمایشگاهی ارزیابی شد. بر این اساس، آزمایشی بالینی شامل ۲۰ بیمار مرد ۳۰ تا ۴۰ ساله، ازطریق طراحی پرسشنامه و درخواست از جراحان برای ارزیابی صلاحیتهای ازپیشتعریفشده (مانند تثبیت، ترمیمپذیری، جابهجایی و سایزبندی) DT در طی و پس از جراحی در بازة زمانی یکساله در رتبهبندیای چهارمرحلهای (عالی، بسیار خوب، خوب و ناموفق) انجام شد.
نتایج و بحث: بر اساس ارزیابیهای انجامشده، این محصول قادر است باری کششی تا حد نهایی ۸۷/۰±۳۳/۷ مگاپاسکال را تحمل کند که برای جایگزینی تاندون، با در نظر گرفتن سابقه علمی این موضوع، قابلقبول است. با توجه به نتایج سازگاری سلولی، زندهمانی سلولی در DT با میزان % 18 / 0 ± 13 / 98 درصد، در مقایسه با زندهمانی سلول نمونة شاهد، کاهش معناداری نداشت. همچنین، بر اساس تجزیهوتحلیلهای آماری، جراحان رضایت خود را از ویژگیهای ساختاری و اثربخشی بالینی DT گزارش کردند؛ زیرا هیچ «عدمموفقیتی» در هیچ پارامتری مشاهده نشد. افزون بر این، هیچ نمونهای از التهاب، عفونت یا وازنش پس از پیوند DT گزارش نشده است.
نتیجهگیری: در این مقاله، تاندون دوگانة (DT) بهعنوان جایگزینی ایمن و کارآمد برای ترمیم بافت تاندون معرفی شد.
