نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استاد .ارتوپدی. فلوشیپ جراحی اطفال . دانشکده پزشکی . دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله (عج).

2 استادیار .ارتوپدی. فلوشیپ جراحی ستون فقرات .دانشکده پزشکی .دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله (عج).

3 دانشیار، جراح مغز واعصاب، گرایش ستون فقرات، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله (عج).

4 استادیار. فلوشیپ جراحی مغز و اعصاب .دانشکده پزشکی .دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله (عج).

5 رزیدنت ارتوپدی . ارتوپد . دانشکده پزشکی . دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله (عج).

10.22034/ijos.2022.306738.1013

چکیده

پیش‌زمینه و مقدمه: از روش‌های کنترل و کاهش خونریزی جراحی ستون فقرات کاربرد ترانکزامیک اسید است. هدف، مقایسة خونریزی در تجویز تزریقی و موضعی آن و تعیین پروتکل استفاده از آن درجراحی ستون فقرات به منظور کاهش خونریزی در راستای ارتقای اقتصاد سلامت است.
روش: نوع مطالعه مقطعی (Cross sectional) گذشته‌نگر در جامعة بیماران تحت جراحی ستون فقرات در بیمارستان بقیه‌الله (عج) بود. معیارهای ورود به مطالعه، جراحی انتخابی ستون فقرات بالای 3 سطح و معیارهای خروج شامل اختلال خونریزی، پارگی دورا و جراحی بیش از 3 ساعت بود. بیماران موضعی و وریدی به ترتیب 27 و22 نفر بودند. تجزیه و تحلیل با نرم‌افزار SPSS انجام شد. سطح معنا‌داری آزمون آماری 05/0 بود. تزریق وریدی با دوز اولیه 10 میلی‌گرم بر کیلوگرم و نگه‌دارنده یک میلی‌گرم بر کیلوگرم بود. در تزریق موضعی، نخست، با یک گرم در 300 میلی‌لیتر و در پایان، 500 میلی‌گرم در 50 میلی‌لیتر بود. معیار خونریزی حجم درن بود. از 49 بیمار، 22 نفر (9/44%) دارو را وریدی و 27 نفر (1/55%) موضعی گرفتند.
یافته‌ها : ارتباط معناداری بین میزان خونریزی با نوع جراحی (48/0=p) باسطح جراحی (48/0=p) و میزان خونریزی کل (14/0=p) به دست نیامد. معیار خونریزی در گروه موضعی، هنگام عمل: 48/367±89/563 میلی‌لیتر، پس از عمل: 37/71±30/116 میلی‌لیتر و میزان کل: 83/394± 19/680 میلی‌لیتر بود. در گروه وریدی: هنگام عمل: 84/296±64/496 میلی‌لیتر، پس از عمل: 84/75±120 میلی‌لیتر و کل: 45/311±64/616 میلی‌لیتر بود.
نتیجه‌گیری: نتایج این تحقیق اثربخشی تجویز موضعی را در مقایسه با تجویز وریدی تأیید نمی‌کند، ولی میانگین خونریزی در استفاده موضعی از ترانگزامیک اسید مشابه نوع تزریقی است.

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

Comparison of Systemic and Local Tranexamic Acid Application Use in Reducing Bleeding in Spinal Surgery

نویسندگان [English]

  • Alireza Rahimnia 1
  • Hamid Hesarikia 2
  • Gholamreza Farzanegan 3
  • Musa Reza Anbarloui 4
  • Amin Hamidzadeh Khiyavi 5

1 Master .Orthopedics. Pediatric Surgery Fellowship. medical School . Baqiyatallah Uni-versity of Medical Sciences.

2 Assistant Orthopedics Spine Surgery Fellowship .Medical School .Baqiyatullah Univer-sity of Medical Sciences.

3 Associate Professor, Neurosurgeon, Spine Orientation, School of Medicine, Baqiyatallah University of Medical Sciences

4 Assistant. Neurosurgery Fellowship .Medical School .Baqiyatallah University of Medical Sciences.

5 Orthopedic resident. Orthopedist. medical School . Baqiyatallah University of Medical Sciences.

چکیده [English]

Background: The application of Tranexamic Acid (TA) is one of the methods to control and reduce bleeding in spinal surgery. The aim is to compare systemic (TA) with local (TA) administration for reduction of blood loss during spinal surgery in order to promote health economics.
Method: The research schema was cross-sectional and retrospective in the community of patients undergoing spinal surgery in the Baqiyatallah Hospital. The inclusion criteria were elective spinal surgeries of three levels or more. The exclusion criteria were bleeding disorder. The required analyses are performed using SPSS software. Moreover, the significance level of the statistical test is 0.05. The intravenous dose is selected to be 10 mg/kg. The maintenance is also 1 mg/kg/h. The topical dosage is one gram in300 ml at the beginning and 500 mg in 50 ml at the end. The amount of calculated bleeding is the volume of blood in the drain.
Results: In this research, 22 patients (44.9% of 49 patients) received TA intravenously and 27 patients (55.1% of 49 patients) received local TA. There was no remarkable relationship between the amount of bleeding in different groups with the surgery type (p: 0.48), surgery level number (p: 0.48), and the amount of total bleeding (p: 0.14). The local TA group’s intra-operative and post-operative bleeding amounts were 563.89 ± 367.48ml and 116.30 ± 71.37ml, respectively. These intra-operative and post-operative bleeding amounts were 496.64 ± 296.84ml and 75.84 ± 120ml for the case of the intravenous (TA) group.
Conclusion: The results do not confirm the effectiveness of the local administration compared with the intravenous administration. However, the average amount of bleeding in the local application of tranexamic acid is similar to the systemic one.
 

کلیدواژه‌ها [English]

  • Intravenous administration
  • Local administration
  • Tranexamic acid
  • Spinal surgery
  • Bleeding